Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Δεν ξέρω αν ήταν πάντα εκεί αλλά δεν έχει σημασία. Μιλώ για τα καροτσάκια supermarket, σε κάθε τετράγωνο θα βρείτε τουλάχιστον ένα λες και είναι μια οργανωμένη διαμαρτυρία ή εκθετικά αντικείμενα στα πλαίσια ενός φεστιβάλ τεχνης οπως η Βiennale.

Δεν είναι ομως τίποτα από τα δυο.  Δεν ξέρω γιατί είναι παρατημένα και δε θέλω να μάθω απο κανεναν γιατί το έχω καταλάβει ήδη : ‘’Τα καροτσάκια αυτά είναι ζωντανά, κάποιες φορές σου μιλάνε κιόλας’’.

Κάθε βράδυ γύρω στις 3:00 τα ξημερώματα δραπετεύουν από τα supermarket όπου τα είχαν φυλακίσει εδώ και χρόνια κάποια πλάσματα που λέγονται άνθρωποι.

Αυτή λοιπόν είναι η ιστορία τους:

Η καθημερινή τους ζωή ήταν οργανωμένη σε ένα περιορισμένο χώρο. Εκεί ακολουθούσαν πιστά τις ντιρεκτίβες των εκάστωτε ανθρώπων ‘’οδηγών’’ τους, είχαν άλλωστε φτιαχτεί για αυτή τη δουλειά.

Κάποια καροτσάκια πάντα αναρωτιόντουσαν αν έξω από τα supermarket υπήρχαν άλλα που ζούσαν ελευθέρα όμως δε μπορούσαν να μάθουν τίποτα το σίγουρο, μόνο κάποιες μαρτυρίες για παράξενους βρώμικους ανθρώπους που τα ελευθέρωναν και εκείνα από ευγνωμοσύνη τους βοηθούσαν στο να μαζεύουν τροφές από τα σκουπίδια. Αρκετά καροτσάκια τους περίμεναν σαν λυτρωτές, αυτοί οι βρώμικοι άνθρωποι πίστευαν οτι κάποτε θα τα έβγαζαν από τη μιζέρια τους.

Όμως εκεινοι δεν ερχόντουσαν και τα καροτσάκια φοβόντουσαν να ξεκινήσουν μαζικές δραπετεύσεις χωρίς τη βοήθεια ανθρώπων, λίγα ήταν που τολμούσαν να κάνουν την υπέρβαση και πολλά απο αυτά έμεναν με τα όνειρα, καταλήγοντας στο ασφαλές συμπέρασμα <<Καλά είμαι και εδώ μωρέ, δε βαριέσαι ! >> , ενώ όσα τα κατάφερνανάμεσα επαναφέρονταν στα supermarket διοτί ήταν απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία του.

Κάποια στιγμή για κάποιον παράξενο λόγο η χρήση τους ελαττώθηκε δραματικά, μόνο λίγες λέξεις στον αέρα έπιαναν, όπως <<ΔΝΤ>> <<Χρεοκοπία>> <<Λαμόγια>> ,όμως δεν καταλάβαιναν τις ανθρώπινες ορολογίες…

Οι άνθρωποι άρχισαν εκείνη την εποχή να τα χρησιμοποιούν όλο και λιγότερο αφού τα τρόφιμα που αγόραζαν ήταν μονο τ’απαραίτητα· τότε τα καροτσάκια έπαθαν υπαρξιακή κρίση. Έλεγαν μεταξύ τους <<Τώρα χωρίς πολλά τρόφιμα εμείς γιατί υπάρχουμε ; >>.

Ξεκίνησε γρήγορα μια μεγάλη συζήτηση αμφισβήτησης για τη ζωή που έκαναν μέχρι σήμερα και πολλά από αυτά αποφάσισαν ότι πλέον είχε έρθει η ώρα να κάνουν μαζικές αποδράσεις.

Έτσι και έγινε ! Δραπετεύουν μαζί κάθε βράδυ εξερευνώντας συνεχώς τον άγνωστο έξω κόσμο, γι’αυτό λίγες φορές θα δείτε ένα καροτσάκι να κάθεται στο ίδιο σημείο. Κάποια αναζητούν έναν νέο λόγο ύπαρξης ενώ άλλα απλά αποκτούν την ελευθερία που τόσα χρόνια περίμεναν.

Τα ελεύθερα καροτσάκια κάθε βράδυ εύχονται μια μέρα τα σκλαβωμένα αδέλφια τους να δραπετεύσουν από τα supermarket και να ζήσουν όλα μαζί ευτυχισμένα.

Αν από εδώ και πέρα συναντήσετε κάποιο καροτσάκι μην αναρωτηθείτε γιατί δεν σας μιλά, δεν υπάρχει λόγος να σας μιλήσει, αν δεν μπορέσετε πρώτα να καταλάβετε τη σιωπή του.

buzz it!

Advertisements

Comments on: "Ζωντανά Καροτσάκια" (2)

  1. Πολλή ματαιοδοξία κουβάλησαν, αλλά μαζί το γάλα του μικρού, το τσάι του παππού , το delicatessen του έχοντος και την άγνοια του κατέχοντος πιστωτική κάρτα. Τι ευτυχισμένο που δεν κατάλαβε τι κουβάλαγε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: