Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Εδώ και χρόνια είναι ολιγαρχία. Ακόμα και σήμερα οι πολιτικοί της χώρας δεν έχουν συμμορφωθεί στη πράξη καταργώντας τη βουλευτική ασυλία άμεσα, ελαχιστοποιώντας τις αποδοχές των ιδίων αλλά και των κομμάτων τους όπως και όλων των παρατρεχάμενων μέσα στη βουλή, αποκτώντας έτσι λίγη αξιοπρέπεια μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Το οποίο όμως κοινωνικό σύνολο με τη σειρά του έκανε το μαλάκα εδώ και χρόνια.

Αν ήταν να δώσω μια ορολογία για την μορφή που έιχε και έχει η εξουσία στην Ελλάδα θα ήταν ο τίτλος αυτου του άρθρου. Το δανεικό χρήμα που έρεε τρέφοντας κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές, επιχειρηματίες, δημοσιοκάφρους μέχρι και το τελευταίο κλητήρα της εφορίας αποτελούσε απλός τη μάσκα του ίδιου κάλπικου συστήματος που σήμερα όλοι κατηγορούν.

Ήταν όλοι αυτοί μέρος της ολιγαρχία;  Ασφαλώς και ήταν!

Ήταν οι πιστοί της φούσκας που έτρεφε διαχρονικά ο δικομματισμός, υποτακτικοί – ξεφτίλες και ξεπουλημένοι από τη κορυφή ως τα νύχια, που πάντα όταν τους έβλεπες από την μιζέρια που απέπνεαν πίστευες ότι ζούσαν σε χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο ακόμα και από τα παιδάκια στο Μπαγκλαντές.

Η φούσκα όμως έσκασε και αυτά τα σκυλιά είναι πλέον ατάιστα, μόνο τα πολύ πιστά ίσως πάρουν κάνα κοκαλάκι για να κουνήσουν λίγο την ουρίτσα τους.

Τα υπόλοιπα έχουν ξεκινήσει ήδη τον πόλεμο ενάντια στην οικονομική Χούντα που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι υπάρχει. Ακόμη και ιδεολόγοι blogger τάσσονται υπέρ στον βίαιο αυτόν αγώνα χωρίς να τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο συρφετός που ακoλουθεί από πίσω τους.

Μα, δεν είναι αναπόφευκτη η σύγκρουση και η βία ;

Ασφαλώς και η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη αλλά όχι με χρήση βίας διότι σήμερα έχουμε κάποιες πολύ μεγάλες διαφορές με την Χούντα του ’74 που η μόνη λύση ήταν η βία.

  • Πρώτα από όλα η κυβέρνηση είναι εκλεγμένη και αυτό της δίνει ένα πλεονέκτημα δικαίου σε όσα κάνει.
  • Δεύτερον, η σημερινή Δημοκρατικά Εκλεγμένη Οικονομική Ολιγαρχία είναι εξυπνότερη από την ίδια τη Χούντα διότι αν το εξετάσουμε και πιο προσεκτικά ήταν λίγο πολύ οι ίδιοι άνθρωποι που την έριξαν.
  • Τρίτον, η ελευθερία στον τύπο και ιδιαίτερα στο internet, κάτι που σε Χουντικά καθεστώτα είναι απαγορευτικό και αδιανόητο. Επιπλέον όσοι διαμαρτύρονται για τη διαφθορά στον τύπο να μη ξεχνούν ότι τις εφημερίδες τις αγόραζε (αγοράζει) ο κόσμος, δεν επιβλήθηκαν σε κανέναν.
  • Τέταρτον έχει την υποστήριξη των Μεγάλων δυνάμεων από το εξωτερικό κάτι που δεν είχε η Χούντα αντίθετα αυτές στο τέλος ήταν απέναντι της.

Λόγο των παραπάνω έχουν την ικανότητα να επηρεάζουν και να κατευθύνουν τις μετριοπαθείς, φοβικές αλλά και πλειοψηφικές μερίδες του κόσμου όπως και την δυνατότητα να τις διαιρούν και να τις βάζουν σε άνευ ουσίας συγκρούσεις εξυπηρετώντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο την τεχνική του διαίρει και βασίλευε. Όπως επίσης να καθοδηγούν κάθε ίχνος βίας (κρατικής ή μη) προς όφελος τους.

Η λύση της βίας τρομάζει τον πολύ κόσμο, δεν είμαστε η γενιά του 21’ όπως θέλουν πιστεύουν οι διάφοροι επαναστάτες που καλό είναι εκτός από τα 400 χρόνια τουρκοκρατία να θυμούνται και τα τελευταία 35 χρόνια μαλακοκρατίας. Σήμερα στη πλειοψηφία είμαστε ευαίσθητοι φοβισμένοι τεκέδες που το πιο επικίνδυνο πράγμα που κάνουμε καθημερινά είναι να τραβάμε το καζανάκι της τουαλέτας μας*. Ποια ένοπλη επανάσταση λοιπόν και μπούρδες ;

Η μόνη λύση σε όλα αυτά είναι να μη φοβόμαστε, ο φόβος οδηγεί στο μίσος και το μίσος αποπροσανατολίζει εύκολα, οι περισσότεροι που ενεργούν βίαια ή υποστηρίζουν τη βία είναι μια μάζα ανθρώπων που περιλαμβάνει από εθνικόφρονες, συνδικαλιστές, νοικοκυραίους μέχρι και αναρχικούς. Ο καθένας βάζει ότι τεμπέλα γουστάρει, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που περιμένουν ακόμη τον μαρμαρωμένο βασιλιά για να τους ελευθερώσει.

Όταν πάψουμε να φοβόμαστε και να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε πρόσωπα ή σύνολα ατόμων τότε δεν θα έχουμε καμία ανάγκη για βία γιατί η επανάσταση θα έχει ήδη γίνει.

Κανείς μας δεν είναι φυλακισμένος ΟΛΟΙ μας είμαστε ελεύθεροι ακόμα και αν μας αρέσει να πιστεύουμε τ’αντίθετο.

‘’Τα όνειρα χορταίνουν περισσότερο από τα ψίχουλα’ είχα ακούσει παλιότερα. Προτιμώ λοιπόν να χορταίνω με το τρελό όνειρο ότι κάποτε θα νικήσουμε σαν άνθρωποι τους φόβους μας από το να ζητιανεύω ψίχουλα με τραμπουκισμούς από τον κάθε λιγδιάρη πολιτικό.

Εν τέλει επειδή ο φόβος εκτός από την ματαιότητα της βίας οδηγεί και στην αγκύλωση του καναπέ, καλό θα ήταν όλοι να κατεβαίνουμε στις πορείες αλλά χωρίς σημαίες ή λάβαρα και χωρίς να επαναλαμβάνουμε τσιτάτα σα παπαγαλάκια. Η σιωπηλή φωνή της καρδιάς μας θα είναι πάντα υπεραρκετή για να μας ενώνει.

buzz it!

Advertisements

Comments on: "Δημοκρατικά Εκλεγμένη Οικονομική Ολιγαρχία" (3)

  1. Συμφωνώ σε αρκετά που γράφεις, αλλά συνεχίζω και έχω τις ενστάσεις μου σε απόψεις που μιλάνε σε «αυτούς» και «εμάς».
    Εκ πρώτης όψεως, υπάρχει μία μερίδα Ελλήνων που εύκολα κατηγοριοποιούνται σε «αυτούς». Μιλάω για τους πολιτικούς, μεγαλοεπιχειρηματίες, συνδικαλιστές, διάφορα λαμόγια μικρής και μεγάλης εμβέλειας, κλπ.
    Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν υπάρχει σαφής διαχωριστική γραμμή μεταξύ «αυτών» και «ημών». Για παράδειγμα το Κράτος στο σύνολό του είναι από τους μεγαλύτερους φορείς σπατάλης, κακοδιαχείρισης, διαφθοράς και δημιουργίας ελείμματος. Πού ξεκινά όμως και πού τελειώνει το Κράτος. Μέχρι ποιον βαθμό υπαλλήλου μπορούμε να θεωρήσουμε ότι σταματάει η λαμογιά; Άρα, αν έπρεπε να γίνει κάποιου είδους εξέγερση προς τα πού πρέπει να κατευθυνθεί;

    Η φράση κλειδί που γράφεις είναι το ότι εν τέλει είμαστε ελεύθεροι. Και βασικό όπλο μας είναι η ψήφος. Παρόλο που η σύγχρονη ελληνική Δημοκρατία μπάζει από χίλιες δυο μπάντες, το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις και οι βουλευτές εκλέγονται από τον λαό, δεν αλλάζει.

    Άρα η οποιαδήποτε είδους εξέγερση, μόνο στην κάλπη μπορεί να δημιουργηθεί, ώστε να φέρει στην επιφάνεια πρόσωπα που δεν έχουν καμία σχέση με «αυτούς».

    • Οι »Αυτοι» είναι όσοι επωφελήθηκαν από τη κατάσταση, μερικοί συνεχίζουν να οδηγούν τη κοινωνία ενώ οι ατάιστοι γαυγίζουν.

      Δυστυχώς γίνονται ένα με τις ομάδες ανθρώπων που διαδηλώνουν για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία.

      ΔΕΝ φάγαμε μαζί τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο.

      Άρα έχω κάθε λόγο να διαμαρτύρομαι για δικαιοσύνη.

      Οι ευθύνες έχουν επίπεδα και καθε επιπεδο συγκεκριμένα ονόματα, την ισοπέδωση του Παγκαλου και την επανεκκίνηση της κοινωνίας σα να μη τρέχει τίποτα ΔΕΝ την αποδέχομαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: