Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Ένας ήλιος πριν πεθάνει εκλύει τη μεγαλύτερη του ενέργεια. Η θερμοκρασία στο εσωτερικό του εκτοξεύεται σε ασύλληπτες θερμοκρασίες, τραγουδώντας μέσα στο βουβό διάστημα για τελευταία του φορά.

Ένα τραγούδι τρομακτικό και θλιβερό, ένα τραγούδι που κανείς θνητός δε θα μπορούσε ν’ ακούσει γιατί αυτό θα του κόστιζε την ίδια του τη ζωή.

Λίγο πριν πεθάνει μια χώρα ίσως να συμβαίνει κάτι παρόμοιο.

Ανεβαίνει η θερμοκρασία κάθε μέρα που περνά μέσα στων ανθρώπων τις καρδιές και μια καρδιά που βράζει, ή θ’ αγαπά ή θα μισεί. Σήμερα οι καρδιές μισούν.

Μια καρδιά για να μη μισεί μέσα σε δύσκολες συνθήκες πρέπει να είναι σφυρηλατημένη από πολύ σπάνια υλικά, τόσο σπάνια που δε θα τα βρεις σ’ αυτόν το κόσμο τον γήινο.

Γιατί το μίσος είναι αρχαίο, κρύβει μέσα του τη βαθιά ανάγκη για επιβίωση και εξουσία. Πρέπει κάποιος να απαρνηθεί και τα δυο για να το τιθασεύσει. Αν το κάνει τότε δε θα είναι γήινος, δεν ξέρω καν αν θα παραμείνει άνθρωπος.

Γιατί οι άνθρωποι είναι ζώα. Τα πιο αδίστακτα και άγρια σε όλο το ζωικό βασίλειο. Αυτές τις τραγικές μέρες το νιώθουν όλοι στο πετσί τους. Είμαστε ζώα αγέλης. Η αγέλη έχει ως στόχο την εξασφάλιση της επιβίωσης συνοδευόμενη πάντα από μια αλλοτριωμένη ιδεολογία.

Μια αγέλη σου θέτει πάντα ένα βασικό ερώτημα : Είσαι μαζί μας ή με τους άλλους ; Ένα ερώτημα αισχρό, που μόνο στόχο έχει να σε κατευθύνει σε μια και μόνον απάντηση : Μα φυσικά και είμαι μαζί σας !

Η Ελευθερία του ατόμου τότε κατακερματίζεται στιγμιαία ενώ παράλληλα πεθαίνει ένα ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας, δίνοντας τη θέση του στο καρκίνωμα της αγέλης.

Σήμερα όλοι έχουν πάρει θέσεις μάχης. Όλοι βρίσκονται σε στρατόπεδα έτοιμοι να διαφυλάξουν τα συμφέροντα τους. Έτοιμοι για αίμα. Πάντα στο όνομα μιας δικαιοσύνης. Όμως τη δικαιοσύνη την ορίζει αυτός που μένει στο τέλος όρθιος και εκεί πάντα θα κρύβεται όλη η υποκρισία.

Λίγο πριν πεθάνει μια χώρα ή ένας ήλιος, δημιουργείται μέσα στο χάος μια χαραμάδα ζωής. Η βίαιη σύγκρουση κατασκευάζει νέα υλικά, νέους ανθρώπους που ίσως σώσουν τη ψυχή του πεθαμένου αυτού άστρου.

Μόνο σ’ εκείνους είναι να ελπίζει κάποιος. Στους μη προσκυνημένους, στους μη αγελοποιημένους, στους ελεύθερους.

buzz it!

Advertisements

Comments on: "Καμένες Καρδιές" (3)

  1. Πολύ ρομαντική η παρούσα ανάρτηση. Παράταιρη σε αυτό που ζούμε τις τελευταίες ημέρες.

  2. Σωστά. Εμείς οι του blogger ακόμα να αναρτήσουμε. Εκτελούνται έργα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ετικετοσύννεφο

Αρέσει σε %d bloggers: