Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Archive for the ‘ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ’ Category

Αμορφωσιά – Απληστία – Ανέχεια

Δυο φορές μέσα σε τέσσερις μήνες βρέθηκα να μου παρουσιάζουν νέοι μορφωμένοι άνθρωποι το πώς θα πραγματοποιήσω τα πιο άπιαστα όνειρα μου.

«Δεν έχεις βαρεθεί να ζεις δουλεύοντας χωρίς μέλλον ;
Δεν έχεις βαρεθεί να ζεις δουλεύοντας ατέλειωτες ώρες ;
Δεν έχεις βαρεθεί να ζεις δουλεύοντας για τρις και εξήντα ;

Θες να βγεις από το matrix ;   Ναι ή Όχι  ;»

red_or_blue_pill_crimson_quill-2

 

Ποιος θα πει όχι ;

«Ναι φίλε μου θέλω !! Θέλω να ελευθερωθώ !!!»

Στο επόμενο στάδιο περνούν από την οθόνη του υπολογιστή ή tablet (ανάλογα με το μέρος που έχει δοθεί το ραντεβού) ατέλειωτες φωτογραφίες με ευτυχισμένους ανθρώπους που κάνουν διακοπές σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης.

«Υou Should Be Here»ysbh

 

«Μηνιαίο εισόδημα μετά από λίγο καιρό χωρίς να κουνήσεις ούτε το μικρό σου δακτυλάκι. Ταξίδια και Πολυτελή αμάξια τα οποία περιμένουν να γίνουν δικά σου.  Σου αρέσουν αυτά που βλέπεις ; Τα θέλεις ; »

«Το ρωτάς ; Ασφαλώς !!!»

«Με 300 Ευρώ εγγραφή και φέρνοντας καινούργια μέλη μπορείς να τα έχεις όλα.»

 «Ξεκινάμε !!»
 

Ήταν μια φορά και έναν καιρό ένα Σχήμα Ponzi

Οι εταιρίες πυραμίδες υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Πριν αρκετά χρόνια είχα κάνει έρευνα για τη φύση τους αφού την είχαν «πατήσει» πολλοί άνθρωποι.

Μετά την έρευνα είχα καταλήξει πως αποκλείεται να ξανασυμβεί μια τόσο εξόφθαλμη απάτη σ’ ένα κοινό που την έχει ήδη «πάθει» με μικρές και μεγάλες πυραμίδες (βλ. χρηματιστήριο). Αλλά λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο.

Υπάρχει σήμερα μια ανίερη συμμαχία ανάμεσα στην Αμορφωσιά, την Απληστία και την Ανέχεια που έφερε η οικονομική κρίση.

  • Δεν κατανοούν, πως όταν εξαντληθεί η δικτύωση η οποία αναπτύσσεται με γεωμετρική πρόοδο το σύστημα αυτό απλά θα καταρρεύσει και μόνο όσοι ήταν πολύ ψηλά θα είναι εκείνοι που θα έχουν βγάλει χρήματα.
  • Είμαστε ως πολιτισμός τόσο τυφλωμένοι με τον πλούτο, που τα τρελά ταξίδια σε εξωτικά νησιά και τα θηριώδη τζιπ που υπόσχονται οι επιτήδειοι αντί να εγείρουν ερωτήματα μας βυθίζουν σε λήθαργο ονειροπόλησης.
  • Υπάρχει σήμερα δυστυχώς και η επιτακτική ανάγκη της επιβίωσης. Ένας απελπισμένος θα γραφτεί οπουδήποτε και θα αποκηρύξει κάθε ορθολογισμό με τη σκέψη μιας πιο άνετης ζωής. Αυτό για εμένα είναι και το πιο χυδαίο σκέλος αυτής της απάτης.

Όσοι ασχολούνται με πυραμίδες δεν έχουν μεγάλες διαφορές από τους κήρυκες των θρησκευτικών αιρέσεων.

Αφού γίνει πλύση εγκεφάλου μέσω των επί πληρωμή(!) σεμιναρίων (βλ. εκκλησιαστική λειτουργία) σε προσεγγίζουν με μια αρρωστημένα θετική διάθεση έτοιμοι να σου αλλάξουν τη ζωή.

Αν βέβαια εγείρεις ερωτήματα ή μιλήσεις περί πυραμίδας τότε τα πρόσωπα σκοτεινιάζουν λες και τους έβρισες τα ιερά και τα όσια.
Όταν τελικά σου ζητούν χρήματα για το αόριστο προϊόν που «θα» σου παρέχουν στο μέλλον τότε η διαφορές με τις αιρέσεις / θρησκείες είναι πια ανύπαρκτες.
Χαρακτηριστικό (και αστείο) είναι όταν -αφού τους απορρίψεις- τους λες :

«Φίλε, ελπίζω να επιτύχεις με αυτό που ξεκίνησες.» και εκείνοι σε διακόπτουν με θυμό, λέγοντας σου :

«Η λέξη ‘ελπίζω’ είναι λανθασμένη ! Μην τη ξαναπείς ποτέ. Τα λεφτά θα βγουν, η επιτυχία είναι σίγουρη. »

Λέξεις όπως το «Ελπίζω» δηλαδή η ύπαρξη πιθανοτήτων στην επιτυχία ή αποτυχία που ισχύουν ακόμα και στις πιο σίγουρες επιχειρηματικές κινήσεις, στις εταιρίες πυραμίδες απαγορεύονται δια ροπάλου.

Θρησκεία με τα όλα της λοιπόν και Θεός τους το χρήμα.

«Τα όνειρα χορταίνουν περισσότερο από τα ψίχουλα»

Είναι ίσως από τα πιο σωστά γνωμικά που έχω διαβάσει.

Δεν εξηγούνται βέβαια μόνο οι εταιρίες πυραμίδες από αυτό άλλα και το γενικότερο σαθρό κοινωνικό μας κατασκεύασμα που προτιμά τα όμορφα λόγια από τις πράξεις.

Ζω για την ημέρα που όλοι οι εκμεταλλευτές του ανθρώπινου πόνου και της ελπίδας θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεων τους .

Δεν ελπίζω πως θα συμβεί, το πιστεύω. Δεν μπορεί να μην συμβεί.

 

Υ.Γ.

Εδώ αφήνω τους συνδέσμους για την συγκεκριμένη απάτη :

http://salllonikios.blogspot.gr/2013/02/worldventures.html

https://www.facebook.com/pages/%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%A4%CE%97-Worldventures/389187537836356

http://erathiagr.blogspot.gr/2013/03/worldventures.html

http://www.insomnia.gr/topic/456139-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%B9-worldventures/page-103

http://www.zougla.gr/greece/article/to-kolpo-tis-piramidas

Advertisements

Πράξη

Μπερδεμένος. Τελικά πόσοι πεινούν και πόσοι είναι βολεμένοι ; Οι περισσότεροι είναι βολεμένοι, κανείς πεινασμένος για ψωμί, για ελευθερία, για ζωή δεν στέκεται άπραγος.  Η κοινωνική απάθεια δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Η οικογενειοκρατία και η κομματοκρατία αποτέλεσαν τους θεμελιώδους λίθους του ατομικισμού που σήμερα βιώνουμε. Να βολευτούμε εμείς, να πάνε να πνιγούν οι υπόλοιποι.

Η αλήθεια είναι πως σε θεωρητικό επίπεδο κυριαρχούσαν αριστερά μηνύματα και τσιτάτα αλλά στη πράξη κρυβόταν μια βαθιά εαυτουλίστικη υποκριτική κοινωνία που με θεωρητικολογίες έδινε άλλοθι στον εαυτό της.

Ο συνδικαλισμός κομματικοποιήθηκε και κρατικοποιήθηκε ενώ οι απεργίες παρελάσεις (χωρίς προσωπικό κόστος) είχαν έναν καθαρά εθιμοτυπικό χαρακτήρα αφού στη πλειοψηφία της η κοινωνία ασχολούνταν περισσότερο με τον Ψινάκη και τον Ζαχόπουλο. Σήμερα οι ρητορείες απογυμνώθηκαν και αυτό που φανερώθηκε είναι μια βαθιά απάθεια.

Δικαιολογώντας μάλιστα αυτή τη νωχελικότητα η κοινωνία αυτοματοποιημένα δημιούργησε και διάφορους αστείους μύθους «Μας ψεκάζουν» «Η Νέα Τάξη πραγμάτων μας καταστρέφει» κ.λ.π. Έχω εντυπωσιαστεί από το πόσοι γνωστοί μου πιστεύουν ότι ψεκάζονται…

Κάποια στιγμή ένας φίλος μου είπε: «Έχω γίνει σκληρός με τους ανθρώπους λόγο των κοινωνικών συνθηκών» και η ερώτηση μου ήταν « Σε γνωρίζω χρόνια, μπορείς να μου εξηγήσεις πότε και πως νοιάστηκε για τους ανθρώπους ;» μετά από μια μικρή παύση η απάντηση ήταν «Τώρα που το σκέπτομαι…ποτέ.». Η αλληλεγγύη δε τρώγεται και δεν υπάρχει στις θεωρίες, βρίσκεται μόνο στις πράξεις και εκεί είναι που η κοινωνία μας χωλαίνει βαριά.

Βέβαια τ’ακραία κομμάτια του κοινωνικού ιστού θεωρούν ως λυτρωτική πράξη τη χρήση βίας. Καταλαβαίνω βέβαια πως τ’ακροδεξιά ζωντόβολα δεν έχουν ούτε το μυαλό ούτε το μεράκι για να δημιουργήσουν καταλήγοντας έτσι μόνο στο να βαράνε φτωχούς ανθρώπους. Εκεί που στενοχωριέμαι είναι πως ούτε από την άλλη πλευρά φαίνονται λύσεις.

Ελεύθεροι ονειροπόλοι άνθρωποι θα μαζεύονταν μαζί προκειμένου να κάνουν τη κοινωνία των ονείρων τους πραγματικότητα. Τόσο απλά. Αυτό θα ήταν το καλύτερο επιχείρημα απέναντι σε κάθε αμφισβητία και κάθε εξουσία. Βέβαια κανείς δε κουνιέται, φαίνεται πως η καταπολέμηση π.χ. του σχεδίου Αθηνά που μειώνει τις σχολές (που φτιάχτηκαν με λογικές ρουσφετιών) έχει παραδόξως μεγαλύτερη προτεραιότητα.

Απόδειξη για το ότι λύτρωση είναι μόνο η γνώση και η δημιουργία είναι αυτός ο τύπος, δείτε τι έχει καταφέρει ολομόναχος:


Γενικότερα χόρτασα από αεριτζήδες, όποιος θέλει να δημιουργήσει ας το κάνει, όποιος όχι, ας μείνει στη φορμόλη και τη μιζέρια μέχρι να πεθάνει.

Ούτως ή άλλως έχω καταλάβει εδώ και καιρό, ιδίως μετά το πέρας των εκλογών πως βρίσκομαι σε χειρότερη μοίρα σ’ αντίθεση με τη πλειοψηφία. Η ανέχεια στους τεμπέληδες και τους ανεπάγγελτους πολιτικάντηδες, τελείωσε.

Δημοτικό και Κοινωνία

Ο Σταύρος κατάγονταν από μια φτωχή οικογένεια, για την ακρίβεια δεν ήταν οικογένεια, ζούσε μόνος του με τη γιαγιά του σ’ ένα παλιό ερείπιο που είχαν για σπίτι. Ένα παιδί αγρίμι, τόσο φτωχό που πολλές φορές ερχόταν στο σχολείο με τις πιτζάμες του.

Τον Σταύρο τον γνώρισα στο δημοτικό τη δεκαετία του 90’. Ήταν ένα παιδί στιγματισμένο. Το αδύνατο σώμα του, οι άγαρμποι τρόποι του και η έλλειψη «προστασίας» από γονείς τον είχαν μετατρέψει σε έναν εύκολο στόχο για τους μικρούς νταήδες του δημοτικού. Οι νταήδες κατά παράδοση ήταν τα στουρνάρια του σχολείου που προκειμένου να κρύψουν την ανεπάρκεια τους τραμπούκιζαν ομαδικά αυτό το ένα και μοναδικό άτομο.

Τον είχαν ονομάσει «σκουλήκι» και καθημερινά σχεδόν βίωνε την κακοποίηση και τον χλευασμό. Τα υπόλοιπα παιδιά κοιτούσαν αδιάφορα, το θέαμα άλλωστε από ένα σημείο κι έπειτα είχε αρχίσει να μοιάζει φυσιολογικό. Κάποια στιγμή θυμάμαι είχα ρωτήσει μια δασκάλα «Κυρία τον χτυπούν, γιατί δεν κάνετε τίποτα ;» η απάντηση ήταν λίγο πολύ στη λογική «παιδιά είναι και παίζουν», ακόμα και ο διευθυντής το έπαιρνε στο χαβαλέ, καμία φορά μάλιστα τον ‘πείραζε’ και ο ίδιος.

Όσο μπορούσα τον βοηθούσα, πάραυτα μια μέρα του επιτέθηκα χωρίς λόγο, ποιος ξέρει, είχε γίνει άλλωστε κοινά αποδεκτό ότι ο Σταύρος ήταν ένας μαθητής λιγότερο ίσος από τους άλλους και να ένιωσα στιγμιαία πως είχα κάποιο δικαίωμα επάνω του. Αν θυμάμαι κάτι έντονα από το δημοτικό ήταν όλο αυτό το αρρωστημένο σκηνικό.

poor-child

Τα χρόνια πέρασαν, περισσότερα αεριτζίδικα χρήματα έρεαν στη μικρό-αστική τάξη δίνοντας στους αμόρφωτους Ελληναράδες μια αίσθηση μεγαλοσύνης, ξέχασα και εγώ πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι τίποτα άλλο πάρα αγρίμια που η μοναδική τους προτεραιότητα είναι να κοιτούν την πάρτη τους, εκτονώνοντας τα ψυχολογικά τους στους αδύναμους.

Όταν χθες κατέβηκα από το σπίτι και είδα χρυσαυγίτες να χαριεντίζονται με μπάτσους, κατάλαβα πως η ώρα έρχεται, όπου ένα μεγάλο μέρος αυτής της σάπιας κοινωνίας θα νιώσει τη μοναξιά του φτωχού Σταύρου άλλα και του κάθε κακοποιημένου μετανάστη.

Όταν δεν υπάρχει πολιτισμός κυριαρχούν τα πιο αρρωστημένα και άγρια ζώα. Αυτά είναι τα ζώα των αφεντικών. Τελείωσαν τα λεφτά που έτρωγαν και τώρα ψάχνουν για ανθρώπινο κρέας προκειμένου να καλύψουν το κενό της ψευδεπίγραφης ανωτερότητας τους. Θα ξεφτιλίσουν τη χώρα, θα ταπεινώσουν με τη ρετσινιά του ναζισμού πολλές γενεές Ελλήνων και στο τέλος, όταν η προπαγάνδα του μίσους φτάσει στο ζενίθ, θα χάσουν. Αυτό επέλεξε ο «περιούσιος» λαός μας και αυτό θα λάβει.

Ακριβή μου Δημοκρατία

Ήταν έξι το πρωί, με είχαν καλέσει ως τακτικό μέλος στην εφορευτική επιτροπή των εκλογών.Ήμασταν τέσσερα άτομα: η δικαστική αντιπρόσωπος, ο βοηθός της, μια ηλικιωμένη Κυρία του ΚΚΕ και εγώ.

Το προηγούμενο βράδυ έπινα ρακί με μια παρέα, ο ένας μου έλεγε: «Ρε συ, γιατί δε παίρνεις άδεια από τον Ιατρό για να τη σκαπουλάρεις;», ο άλλος: «Είναι μεγάλη βλακεία ο δικαστικός αντιπρόσωπος να πληρώνεται τόσα, ενώ η εφορευτική επιτροπή να μη παίρνει ούτε ένα 20 Ευρώ».

Η ώρα περνούσε και προετοιμάζαμε τη διαδικασία, κανείς όμως από την εφορευτική επιτροπή τελικά δε θα ερχόταν. Όλοι είχαν χαρτί, ο ένας κουτσός, ο άλλος τυφλός, ο άλλος με αλτσχάιμερ. Το ίδιο συνέβαινε και με τα υπόλοιπα τμήματα. Οι περισσότεροι με χαρτιά, όλοι άρρωστοι.

Τα μέλη του ΚΚΕ γυρνούσαν στους διαδρόμους βοηθώντας τη διαδικασία. Οι υπόλοιποι κομματικοί εκπρόσωποι έκαναν μια περατζάδα, μας έλεγχαν και έφευγαν. Όταν πήγα στο περίπτερο του ΣΥΡΙΖΑ ζητώντας βοήθεια μου απάντησαν ένα ξερό: «Δεν είναι αρμοδιότητα μας».

Η ηλικιωμένη Κυρία του ΚΚΕ που με βοηθούσε, κάποια στιγμή μου είπε με παράπονο: «Παιδί μου, τη τσέπη τους κοιτούν, νομίζεις ότι έχουν δημοκρατικά ήθη; »

Όχι, δεν έχουμε δημοκρατικά ήθη, δεν ξέρουμε τι σημαίνει Δημοκρατία, πολλοί ίσως θα ήθελαν να ιδιωτικοποιήσουμε και όλη τη διαδικασία των εκλογών. Ίσως οι ιδιώτες να εξυπηρετούσαν καλύτερα τον κόσμο, ίσως να έδιναν και σε εμάς τους έφορους κάνα 20 Ευρώ. Αν έδιναν το 20 Ευρώ, θα υπήρχαν και μπόλικες αιτήσεις συμμετοχής, έχουμε κρίση στη τελική βρε αδελφέ.

Η Ψήφος

Την απόφαση της ψήφου την είχα πάρει από τη προηγούμενη μέρα. Κανένα αξιόλογο φιλελεύθερο κόμμα με σοβαρή δυναμική δεν υπήρχε. Άρα, από το να τρώνε ΕΥΡΩ τα κομματόσκυλα της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αποφάσισα πως καλύτερα είναι να τρώνε οι ΣΥΡΙΖΕΟΙ ντόπιες ΔΡΑΧΜΕΣ.  Άρα θα ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ παρόλο που εμπαίζει τον κόσμο, αφού δε μιλά ανοιχτά για δραχμή.

Αν με ήξερες έστω και λίγο, θα γνώριζες ότι το ΚΚΕ το κατηγορούσα και το κατηγορώ έντονα για πολλά θέματα. Η βάση της ιδεολογίας του Κομμουνισμού δε συνάδει με τις δημοκρατικές αρχές, τις οποίες πιστεύω. Αλλά εκείνη τη μέρα ήταν οι μόνοι δημοκράτες που είδα, οι μόνοι που βοηθούσαν οικιοθελώς και αφιλοκερδώς στη πιο ουσιαστική λειτουργία της Δημοκρατίας, τις εκλογές.

Σε αυτές τις εκλογές το μυαλό μου γύρισε λίγο πριν τη κάλπη:

  • Όταν οι ΣΥΡΙΖΕΟΙ  καταλήξουν αν θέλουν μνημόνιο ή δραχμή.
  • Όταν οι φιλελεύθεροι καταλήξουν αν θέλουν/μπορούν να’ ρθούν κοντά στο λαό ή προτιμούν να παραμείνουν μια ελιτίστικη φράξια.

Μέχρι τότε, εγώ θα ψηφίζω ΚΚΕ, χωρίς δεύτερη σκέψη, γιατί μια ηλικιωμένη γιαγιά –χωρίς πολλά λόγια- μου δίδαξε τι σημαίνει πραγματική ιδεολογία.

Επίσης γνωρίζω ότι αυτό είναι ένα  προσωπικό βίωμα που δε συμβαίνει οικουμενικά.

Από μπαρουφολογία χόρτασα, τους κρίνω όλους στη πράξη, βιωματικά.

Υ.Γ. Αν θέλετε να νιώσετε λίγο από Ελληνικό Δημοκρατικό Λαό, δείτε εδώ.

Δημιουργία Ξανά: Ένα κόμμα με Φιλελεύθερο φερετζέ

Όπως πολλής κόσμος, έτσι και εγώ έψαχνα να ψηφίσω κάποιο αξιόλογο κόμμα. Κάποια στιγμή έπεσα πάνω στη Δημιουργία Ξανά του Τζήμερου. Επιθετικός λόγος, ανοιχτές απόψεις, ακόμα και αν δεν συμφωνούσες σε κάποια ζητήματα σου φαινόταν ως μια προσπάθεια άξια προσοχής.

Πως κρίνουμε όμως αν κάποιος είναι στην ουσία φιλελεύθερος ;  Από τ’ανθρωπιστικά του χαρακτηριστικά.

Στη συνέντευξη του στο Protagon, σ’ ερώτηση για το μεταναστευτικό, ο Τζημερος απάντησε πως είναι υπέρ των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Εκεί πείρα μια πρώτη δόση για το που πάει το πράγμα… 

Το δεύτερο σοκ ήρθε όταν έδωσε συνέντευξη στο ΟΛΑ. Εκεί αναρωτήθηκα: Τι δουλειά έχει ο αντιδραστικός, αντισυμβατικός (μπλα, μπλα…) Τζήμερος στην εκπομπή ενός Πασοκου, Ρατσιστή, Μαφιόζου ;;

Τα πράγματα είχαν ουσιαστικά ξεκαθαρίσει άλλα το τελευταίο χτύπημα ήρθε με το μεταναστευτικό πρόγραμμα της Δημιουργίας Ξανά…εκεί τα είδα όλα. 

Ορίστε μερικά αποσπάσματα:

1) «Ο Μουσουλμανικός κόσμος ακόμα δεν έχει μπει στη δική του Αναγέννηση. Δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα συνύπαρξης των θρησκειών, αν όλες είχαν παρόμοιο πολιτισμικό κώδικα.»

2) «Να χρησιμοποιηθούν όσοι μετανάστες δεν μπορούν να απελαθούν για φτηνό εργατικό δυναμικό στις περιοχές διαμονής τους. »

*Εδώ συμφωνούν και με τη Χρυσή Αυγή. Η οποία στο πρόγραμμα της αναφέρει:

«Ιδιώνυμο όποιο έγκλημα τελεί αλλοδαπός. Οι ποινές δεν θα εκτίονται σε φυλακές, αλλά σε ειδικούς χώρους κράτησης, όπου παράλληλα θα παράγεται έργο υπέρ του Δημοσίου.»

3) «Διαφωνούμε με τις «φιλελεύθερες» απόψεις πως κάθε εργαζόμενος, είτε είναι μετανάστης είτε «ντόπιος», έχει τα ίδια εργασιακά δικαιώματα, διότι είναι ανεφάρμοστες στην πράξη. »

4) «Σε καμία περίπτωση δεν συμφωνούμε με την άποψη που λέει ότι όλα τα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα θα θεωρούνται Έλληνες διότι αυτό θα έκανε τη χώρα μας ιδανικό τόπο τοκετού, άρα θα αύξανε τη λαθρομετανάστευση. »

Διαβάστε το όλο εδώ.

Συμπερασματικά με μια λέξη:  Φ Ρ Ι Κ Η 

Αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τον φιλελευθερισμό, αντίθετα αποτελούν έναν θρησκόληπτο-φασιστικό οχετό περιτυλιγμένο με φιλελεύθερο φερετζέ.

Ειλικρινά πιστεύω ότι όσοι φιλελεύθεροι θέλουν να υποστηρίξουν κάποιο αντίστοιχο κόμμα, η μοναδική σοβαρή επιλογή που έχουν -δυστυχώς- είναι η Δράση.

Υ.Γ. Θ’ αναφέρω το τι θα ψηφίσω και το γιατί σ’ άλλο κείμενο.

Μηδενισμός, Μίσος και Ελλαδιστάν

Έχω καιρό να γράψω. Έρχονται εποχές τελικά που δε ξέρεις τι ν’ αναλύσεις. Περνούν σε εβδομαδιαία βάση ατελείωτα γεγονότα. Τη μία μας φταιν οι μετανάστες, την άλλη μας ενοχλούν οι Γερμανοί, την μεθεπομένη αρχίζουμε τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ δεξιών/αριστερών. Ένα τσουνάμι άχρηστης και αποπροσανατολιστικής υπέρ πληροφόρησης.

Ένα χάος επικρατεί μέσα στο μυαλό των ανθρώπων που δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε σε βασικά θέματα και η συνεννόησης ενός ολόκληρου λαού καταλήγει να γίνεται μόνο μέσα από τσιτάτα. Ένα κουφάρι ανθρώπων μπερδεμένων ανάμεσα σε Αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Τουρκοκρατία και σε Κομμουνιστικές επαναστάσεις. Χωρίς την αίσθηση του χρόνου που τα χωρίζει, χωρίς συνείδηση του σήμερα που ζούμε, χωρίς κριτική σκέψη και πρόβλεψη για το πώς θ’αποφύγουμε τον σκοταδισμό που έρχεται καταπάνω μας.

Που οδηγούν τους υγιώς σκεπτόμενους ανθρώπους όλα αυτά ; Στον μηδενισμό*. Παύει ξαφνικά να υπάρχει σοβαρή άποψη, όλα γίνονται ανούσια. Το άτομο χάνει τη φωνή του μέσα σ’ένα πλήθος που ουρλιάζει για εκδίκηση.

Θα περίμενα τουλάχιστον η αριστερά σε όλο το φάσμα της, έστω και διαιρεμένη, να κρατήσει με κάποιο τρόπο το λάβαρο του ανθρωπισμού ψηλά, να μιλήσει για αγάπη και αλληλεγγύη. Αλλά όχι. Πρώτοι από όλους μιλούν για κονσερβοκούτια, για λαϊκά δικαστήρια, για ανατροπή των «Καπιταλιστών». Μίσος ακόμα και εκεί.

Στο εξής, η χρυσή αυγή -η οποία τροφοδοτείτε από το μίσος-  έφτασε το 6% . Δεν τους νοιάζει ; Δεν κατανοούν ότι με τη κρατική χρηματοδότηση αυτοί οι εγκληματίες θ’ ανοίξουν γραφεία σε όλες τις γειτονιές, κάνοντας κόλαση τη ζωή των πολιτών ή είναι τόσο γαμιάδες που θα κυνηγούν οι ίδιοι τους άμυαλους ακροδεξιούς μαχαιροβγάλτες ; Και έστω ότι τους κυνηγούν ή τους καίνε τα γραφεία, θα έχει αυτό κάποια ουσία ; Όχι, απλά το μίσος θα πολλαπλασιάζεται, κάθε φορά με όλο και περισσότερες απώλειες. Απώλειες κυρίως φτωχών «ανέντακτων» αλλοδαπών.

Όχι λοιπόν, στην ουσία δεν ενοχλούνται ούτε οι αριστεροί ιδεολόγοι. Αντίθετα αρκετοί απέχουν προσπαθώντας να προφυλάξουν την πολιτική παρθενιά τους. Λες και αν στήριζαν κάποιο αντί-ρατσιστικό, μη κλειστοφοβικό κόμμα, θα πρόδιδαν την Θεότητα της ιδεολογίας τους.  Για να σας πω την αλήθεια, ούτε εγώ θέλω να ψηφίσω. Αναγνωρίζω πως το μίσος, η φοβικότητα και η υποταγή του άθλιου Ελληνικού λαού σε κάνει να μη θες να συμμετέχεις σε οτιδήποτε. Άλλα όχι, μηδενιστής δε θα γίνω. Αφού γνωρίζω τα προβλήματα θα προσπαθώ να βρίσκω πολιτισμένες, άμεσα πραγματοποιήσιμες λύσεις και δε θα γυρίσω το κεφάλι μου από την άγρια σημερινή πραγματικότητα.

Ο κοινωνικός ισοπεδωτισμός σε εποχές κρίσεως είναι για τους προνομιούχους ή τους απάνθρωπους και δεν ανήκω σε καμία από αυτές τις δυο κατηγορίες.

*Να σημειωθεί ότι ο μηδενισμός σαν φιλοσοφικό ρεύμα είναι φανταστικός, όμως με τη λάθος χρήση μπορεί να μετατραπεί σε δίκοπο μαχαίρι, σε ατομικό άλλα και σε κοινωνικό επίπεδο, όπως και όλες οι υπόλοιπες ιδεολογίες.

Ετικετοσύννεφο