Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Έχω καιρό να γράψω. Έρχονται εποχές τελικά που δε ξέρεις τι ν’ αναλύσεις. Περνούν σε εβδομαδιαία βάση ατελείωτα γεγονότα. Τη μία μας φταιν οι μετανάστες, την άλλη μας ενοχλούν οι Γερμανοί, την μεθεπομένη αρχίζουμε τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ δεξιών/αριστερών. Ένα τσουνάμι άχρηστης και αποπροσανατολιστικής υπέρ πληροφόρησης.

Ένα χάος επικρατεί μέσα στο μυαλό των ανθρώπων που δεν μπορούν να συμφωνήσουν ούτε σε βασικά θέματα και η συνεννόησης ενός ολόκληρου λαού καταλήγει να γίνεται μόνο μέσα από τσιτάτα. Ένα κουφάρι ανθρώπων μπερδεμένων ανάμεσα σε Αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Τουρκοκρατία και σε Κομμουνιστικές επαναστάσεις. Χωρίς την αίσθηση του χρόνου που τα χωρίζει, χωρίς συνείδηση του σήμερα που ζούμε, χωρίς κριτική σκέψη και πρόβλεψη για το πώς θ’αποφύγουμε τον σκοταδισμό που έρχεται καταπάνω μας.

Που οδηγούν τους υγιώς σκεπτόμενους ανθρώπους όλα αυτά ; Στον μηδενισμό*. Παύει ξαφνικά να υπάρχει σοβαρή άποψη, όλα γίνονται ανούσια. Το άτομο χάνει τη φωνή του μέσα σ’ένα πλήθος που ουρλιάζει για εκδίκηση.

Θα περίμενα τουλάχιστον η αριστερά σε όλο το φάσμα της, έστω και διαιρεμένη, να κρατήσει με κάποιο τρόπο το λάβαρο του ανθρωπισμού ψηλά, να μιλήσει για αγάπη και αλληλεγγύη. Αλλά όχι. Πρώτοι από όλους μιλούν για κονσερβοκούτια, για λαϊκά δικαστήρια, για ανατροπή των «Καπιταλιστών». Μίσος ακόμα και εκεί.

Στο εξής, η χρυσή αυγή -η οποία τροφοδοτείτε από το μίσος-  έφτασε το 6% . Δεν τους νοιάζει ; Δεν κατανοούν ότι με τη κρατική χρηματοδότηση αυτοί οι εγκληματίες θ’ ανοίξουν γραφεία σε όλες τις γειτονιές, κάνοντας κόλαση τη ζωή των πολιτών ή είναι τόσο γαμιάδες που θα κυνηγούν οι ίδιοι τους άμυαλους ακροδεξιούς μαχαιροβγάλτες ; Και έστω ότι τους κυνηγούν ή τους καίνε τα γραφεία, θα έχει αυτό κάποια ουσία ; Όχι, απλά το μίσος θα πολλαπλασιάζεται, κάθε φορά με όλο και περισσότερες απώλειες. Απώλειες κυρίως φτωχών «ανέντακτων» αλλοδαπών.

Όχι λοιπόν, στην ουσία δεν ενοχλούνται ούτε οι αριστεροί ιδεολόγοι. Αντίθετα αρκετοί απέχουν προσπαθώντας να προφυλάξουν την πολιτική παρθενιά τους. Λες και αν στήριζαν κάποιο αντί-ρατσιστικό, μη κλειστοφοβικό κόμμα, θα πρόδιδαν την Θεότητα της ιδεολογίας τους.  Για να σας πω την αλήθεια, ούτε εγώ θέλω να ψηφίσω. Αναγνωρίζω πως το μίσος, η φοβικότητα και η υποταγή του άθλιου Ελληνικού λαού σε κάνει να μη θες να συμμετέχεις σε οτιδήποτε. Άλλα όχι, μηδενιστής δε θα γίνω. Αφού γνωρίζω τα προβλήματα θα προσπαθώ να βρίσκω πολιτισμένες, άμεσα πραγματοποιήσιμες λύσεις και δε θα γυρίσω το κεφάλι μου από την άγρια σημερινή πραγματικότητα.

Ο κοινωνικός ισοπεδωτισμός σε εποχές κρίσεως είναι για τους προνομιούχους ή τους απάνθρωπους και δεν ανήκω σε καμία από αυτές τις δυο κατηγορίες.

*Να σημειωθεί ότι ο μηδενισμός σαν φιλοσοφικό ρεύμα είναι φανταστικός, όμως με τη λάθος χρήση μπορεί να μετατραπεί σε δίκοπο μαχαίρι, σε ατομικό άλλα και σε κοινωνικό επίπεδο, όπως και όλες οι υπόλοιπες ιδεολογίες.

Advertisements

Και όταν τα σάπια κορμιά των διεφθαρμένων εξουσιαστών θα αιωρούνται στις κρεμάλες, η δικαιοσύνη θα έχει αποκατασταθεί.

Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους. Ξέρετε ασφαλώς ποιους εννοώ. Τους πληρωμένους γιούσουφους των κατοχικών δυνάμεων, τους προδότες του έθνους και του λαού.

Η αποστολή μας είναι δύσκολη. Αρχικά σφάζουμε τους μνημονιακούς (και όχι μόνο) πολιτικούς, στη συνέχεια τα τηλεοπτικά τους παπαγαλάκια και τ’ αφεντικά τους.

Αφού τελειώσουμε με τα βασικά τότε θα στήσουμε προγκόμ στα 5,2 εκατομμύρια λάχανοκεφτέδες που ψηφίσαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Όλοι ξέρουμε ότι αυτοί οι ραγιάδες αν δεν ελεγχθούν «καταλλήλως» θα αναπαράγουν το ίδιο άθλιο σύστημα. Πρέπει –τουλάχιστον- να καταγράφουν και να τους αφαιρέσουμε τα πολιτικά δικαιώματα.

Αφού γίνουν όλα αυτά και θα έχουμε μείνει «εμείς» οι καθαροί στο πνεύμα, τότε θα μπορούμε πλέον να εφαρμόσουμε…

ΕΔΩ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙΤΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΜΠΟΥΡΔΑ

ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΣ.

———————————————————————————————————————————————————————–

«Το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει» Το έχω ακούσει σε συγκεντρώσεις ακροαριστερών και ακροδεξιών.

Το αίμα κυλάει, άλλα ποτέ του δε μιλάει. Κάποιοι ακούν τη φωνή του από το υπερπέραν και την ερμηνεύουν κατά το δοκούν.

Δεν αρκεί να σκοτώσεις κάποιον διεφθαρμένο για να τον εξαλείψεις. Οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο αν ξεχαστούν, γιατί τότε πεθαίνουν οι ιδέες που τους έπλασαν.

Πρέπει να σκοτώσουμε ιδέες, όχι ανθρώπους.

Τον τελευταίο καιρό με έχει προβληματίσει το θέμα της φιλανθρωπίας.

Υπάρχουν άνθρωποι που πεινούν, άνθρωποι άστεγοι και φτωχοί. Σε λίγους μήνες η αύξηση τους μπορεί να είναι γεωμετρική. Ο καθένας μας, ειδικά σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς οφείλει να δείξει μια αλληλεγγύη απέναντι τους.

Δεν διακρίνω κανέναν δόλο σ’αυτή τη νοοτροπία των ανθρώπων. Είναι όμως αυτό αρκετό ή απλά αναπαράγουμε έναν φαύλο κύκλο μιζέριας για όσους ζουν μέσα σ’ αυτές τις άθλιες συνθήκες;

Η φιλανθρωπία δεν αποτελεί λύση, άλλα παράταση της επαιτείας τους.

Η προσφορά αγαθών (υλικών ή πνευματικών), δυστυχώς δεν αρκεί ώστε να δώσει μόνιμες λύσεις σ’ αυτό το ζήτημα.

Οι άστεγοι και οι άποροι δεν είναι άρρωστα άτομα. Έχουν εγωισμό. Ζούσαν και αυτοί όπως εμείς πριν τους συμβούν τ’ άσχημα περιστατικά που τους οδήγησαν στο δρόμο. Εκεί αυτομάτως, μετατρέπονται σε πολίτες τρίτης κατηγορίας. Εξαρτώμενοι από την επαιτεία, σταδιακά χάνουν τον εγωισμό αλλά και τη θέληση τους για ζωή.

Θρησκευτική εκμετάλλευση :

Όταν κάποιος χάνει τη θέληση του για ζωή, εκεί έρχονται οι «επαγγελματίες» του είδους. Η κατάσταση αυτών των ανθρώπων διευκολύνει τη χειραγώγησης τους από εγχώριες ή πολυεθνικές θρησκευτικές οργανώσεις οι οποίες μισθώνουν Ιεροκήρυκες, δημιουργώντας έτσι μια ασπίδα φτωχών προσκυνημένων ατόμων. Ως στόχο ασφαλώς, έχουν τη συγκρότηση ομάδων επιρροής μέσα στη χώρα για την ευκολότερη προώθηση των συμφερόντων τους.

Στην Ελλάδα το πιο ακραίο παράδειγμα που συνάντησα πρόσφατα ήταν το Χριστιανικό Κέντρο Αθηνών το οποίο από πίσω του κρύβει ουσιαστικά τον «Χριστιανικό» Σιωνισμό. (Παρουσιάζοντας τους Ισραηλίτες σχεδόν ως ημίθεους, σπέρνουν μια έξυπνη προπαγάνδα φυλετικού μίσους ενάντια στους Παλαιστίνιους.)

Οι Ακραίες λύσεις :

Εδώ, συναντάμε  μια «σχολή» άναρχοεθνικιστών που ουσιαστικά απαιτούν την -δια της βίας αν χρειαστεί- απαγόρευση της επαιτείας. Αρχικά κατηγορούν το πυραμιδωτό σύστημα των μασονικών στοών ή θρησκειών και τις ανώτερες μορφές εξουσίας (επιχειρηματικές, πολιτικές κ.λ.π.) που χειραγωγούν αυτές τις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού · στη συνέχεια προτείνουν μια κοινωνία με Πλατωνικές δομές αξιών, βασιζόμενη στις αρχές της αριστείας, η οποία νομοτελειακά όμως οδηγεί ακριβώς στο ίδιο σύστημα, που με τόσο πάθος κατηγορούσαν. Είναι το κλασικό ναζιστικό παραμύθι της μιας και πραγματικά «άριας» φυλής, εμπλουτισμένο με μπόλικο μίσος και χολιγουντιανή βία.

Οι παραπάνω αηδίες βέβαια δε θα χρειαζόντουσαν καν να συζητιούνται αν το κράτος είχε λιγότερη γραφειοκρατία και ανοιχτόμυαλους ανθρώπους. Δεν είναι δυνατόν σε κάθε τετράγωνο του κέντρου να υπάρχει ένα παρατημένο κτίριο και σήμερα να μιλάμε ακόμα για αστέγους. Δεν χωρά το ανθρώπινο μυαλό ό,τι οι φυλακισμένοι έχουν πρόσβαση σε μόνιμο κατάλυμα και δωρεάν σίτιση, ενώ για τους αστέγους θεωρείται φυσιολογικό να επαιτούν για ένα πιάτο φαΐ και παράλληλα να μην έχουν μόνιμο κατάλυμα. Ουσιαστικά δηλαδή, η κοινωνία μας τους καταδικάζει σε έναν αργό, βασανιστικό και εξευτελιστικό θάνατο, αφού δεν είχαν την ικανότητα να διαπράξουν ούτε ένα σοβαρό έγκλημα, απολαμβάνοντας τουλάχιστον δι’ αυτής της ανορθόδοξης οδού τη θαλπωρή μιας μόνιμης στέγης.

Σοβαρές λύσεις :

Καλά μας τα λες, αλλά ποιος νοιάζεται; Ποιος θα κάνει όλες αυτές τις σωστές κινήσεις;

Ήδη, στη Θεσσαλονίκη έχουν γίνει επιτυχημένα τέτοιες πρωτοβουλίες (εδώ) με την άρχουσα τάξη να τις διαλύει αναδεικνύοντας την αρτηριοσκλήρυνση της για πολλοστή φορά.  (Στην αντίστοιχη πρωτοβουλία της Αθήνας, οι αρχές ήταν πολύ πιο σύντομες.)

Έστω ότι προσπερνάμε τα αναξιοποίητα δημόσια κτίρια (αν υπάρχουν στην περιοχή). Τι εμποδίζει την κατάσχεση ενός άδειου και αχρησιμοποίητου ιδιωτικού κτιρίου; Οι ξεπερασμένοι καπιταλιστικοί νόμοι περί ιδιοκατοίκησης; Και αυτοί οι «Ιεροί» νόμοι πως γίνονται πάντα «αέρας κοπανιστός» όταν ο κάθε μεγάλο-εργολάβος αναλαμβάνει να φτιάξει έναν δρόμο ή οι αρχαιολογικές εταιρίες αποφασίζουν να ξεκινήσουν εκσκαφές ;

Φαντάζομαι, για το κοινό συμφέρον διάφοροι νόμοι «διευκολύνουν» αυτές τις καταστάσεις. Αλλά και εγώ για το κοινό συμφέρον μιλώ.

Αν και στο αρχικό ερώτημα για το «ποιος νοιάζεται;» ίσως, καλό θα ήταν σήμερα να νοιαστούμε και για τον εαυτό μας. Κανείς δεν είναι πλέον τόσο μακριά από αυτές τις καταστάσεις όσο ήταν στο παρελθόν. Ας λειτουργήσει –τουλάχιστον- η ανάγκη αυτοσυντήρησης αν αυτό μας βοηθά στο να ενεργήσουμε αποτελεσματικότερα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

Δεν ζητώ από το κράτος προσωρινά καταλύματα για το κρύο, ούτε κάποια κρατική χρηματοδότηση, απλά το απαραίτητο νομοθετικό ξεμπλοκάρισμα για αυτές τις αυτονόητες διαδικασίες. Διεκδικώ το πολιτικό δικαίωμα κάθε άστεγου ή άπορου πολίτη στη νόμιμη, μόνιμη και ασφαλή στέγαση του, ώστε με τη παράλληλη βοήθεια των αλληλέγγυων πολιτών να νιώσει πάλι ενεργό μέλος της κοινωνίας.

Αν το επίσημο κράτος δεν κατανοήσει την επιτακτική αυτή ανάγκη, θα χάσει και την τελευταία του ευκαιρία να μας δείξει ότι θέλει ελεύθερους δημιουργικούς πολίτες αντί ραγιάδες.

Σε μια κοινωνία κανείς δεν περισσεύει, αν θέλει να ονομάζεται «κοινωνία».

Γραμμένο δίπλα στον Ξενώνα αστέγων, Ι. Ν. Αγ. Ασωμάτων.

Γραμμένο δίπλα στον Ξενώνα αστέγων, Ι. Ν. Αγ. Ασωμάτων.

Σήμερα περνούσα από έναν από τους Ξενώνες υποδοχής αστέγων και συγκεκριμένα αυτόν:

  • Ι. Ν. Αγίων Ασωμάτων. Γρανικού 24, Θησείο. Τηλ.: 210 5224310.

Έξω από τη πόρτα μίλησα με έναν Κύριο που μου είπε αρκετά θλιμμένος ότι σε 4-5 μέρες ο ξενώνας αυτός θα κλείσει και 40 (Σαράντα) περίπου άτομα θα αναγκαστούν να βρουν αλλού καταφύγιο.

Από ότι κατάλαβα, το κτίριο αυτό μισθώνεται από την εκκλησιά και ο ενορίτης δεν έχει πλέον να πληρώσει το ενοίκιο.  ΜΠΟΥΡΔΕΣ !

Τόσα κτίρια εγκαταλελειμμένα, παρατημένα και άχρηστα. 

Φτάνει με αυτό το αίσχος της φιλανθρωπίας. Φτάνει πια με αυτά τα καραγκιοζιλίκια του κάθε κρατικού ή εκκλησιαστικού Νταβατζή !!

Δεν ελεώ κανέναν, διεκδικώ εκείνο που οφείλει να παρέχει μια ελεύθερη και ευνομούμενη κοινωνία στους πολίτες της, ανεξαρτήτου εθνικότητας ή τάξεως.

Τα μόνιμα και ασφαλή καταλύματα αποτελούν πολιτικό δικαίωμα όλων των άστεγων ανθρώπων. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού.

Υ.Γ. Αν διαθέτετε διαφορετικές πληροφορίες σχετικά με το θέμα, είναι καλοδεχούμενες.

Αγαπητέ αναγνώστη,

Πριν μήνες πληροφορήθηκα ότι εδώ και χρόνια μέσα στην εθνική πινακοθήκη υπήρχε ένας αληθινός Picasso. Μόλις το έμαθα, σοκαρίστηκα! Έφτασα στο σημείο να μη μπορώ να κοιμηθώ, ώσπου πήρα τη μεγάλη απόφαση. Θα τον έκλεβα.

Από εκεί και πέρα λίγο-πολύ ξέρεις πως εξελίχθηκε η ιστορία…

Τώρα,  έχω στο σαλόνι μου ένα έργο που αξίζει εκατομμύρια. Μάλλον θ’ αργήσω να τον πουλήσω, άλλα μέχρι τότε θα το παίζω μούρη σε όλους τους γνωστούς και φίλους μου.

Θα με κατηγορήσεις για φιλοχρήματο εγωιστή ή για κλέφτη ενός δημόσιου αγαθού, άλλα ξέρεις κάτι; Είσαι υποκριτής.

Αν είχες, όπως εγώ, τα μέσα και το θάρρος, θα τον είχες κλέψει πολύ πιο πριν από εμένα. Όχι, θα σε χάλαγε…

Μου απαντάς : «Λες βλακείες! Δε θα με ενδιέφεραν ποτέ τα χρήματα ή η μόστρα στον κοινωνικό μου περίγυρο, με ενδιαφέρει καθαρά η καλλιτεχνική του αξία ως έργο.»

Ορίστε ο πίνακας:

Πες μου ρε! Τι το καταπληκτικό βλέπεις εδώ; Περιέγραψε μου με λεπτομέρεια, γιατί θεωρείς έργο τέχνης, αυτή τη καρικατούρα. Τι συμβολίζει για εσένα; τι σου λέει αυτός ο πίνακας; Σκέψου και Εκφράσου.

Ξέρω όμως φίλε ποια θα είναι η απάντηση σου. Ένα τεράστιο «τίποτα».

Αν τον έβλεπες πεταμένο στο μοναστηράκι θα τον προσπερνούσες χωρίς δεύτερη σκέψη. Το ίδιο κάνεις, με όλα τα όμορφα, μέσα στη μίζερη ρουτίνα σου. Η άξια τους, προέρχεται σε’ σένα μέσω τρίτων. Ναι, τόσο χαμηλά βρίσκεσαι.

Γιατί το τρομακτικότερο με ανθρώπους σαν εμάς, είναι ότι δε μπορούμε να εκτιμήσουμε. Δεν έχουμε τη γνώση ή ακόμα χειρότερα, νομίζουμε πως την έχουμε άλλα στη πραγματικότητα είμαστε κούφιοι.

Αν μας έλεγαν «κάτι» οι πίνακες του Πικάσο, δε θα τους μετρούσαμε σε Ευρώ. Δε θα μας ένοιαζε τόσο ο «πρωτότυπος», αν και θα θέλαμε κάποτε να τον βλέπαμε. Αντίθετα, θ’ αγοράζαμε ένα αντίγραφο των 2 Ευρώ, και με περηφάνια, θα το κρεμούσαμε στον τοίχο μας.

Γι’  αυτό άσε τα κροκοδείλια δάκρυα και δέξου ότι σε πρόλαβα. Πείρα πρώτος τα Ευρώ. Μαζί θα συνεχίσουμε να προσκυνάμε τα σύμβολα των κρατών και των ομάδων, αυτά τα εκτιμάμε πολύ περισσότερο. Όμως μη μου στεναχωριέσαι για τα κλεμμένα έργα τέχνης, πάντα υπάρχει η ελπίδα να κάνεις το δικό σου κόλπο grosso και να τα κονομήσεις χοντρά. Ίσως με κάποιον Van Gogh ή Monet.

Στον 21 αιώνα το αληθινό και το ψεύτικο αρχίζουν και προσεγγίζουν απίστευτα το ένα – το άλλο. Αν θες κάτι, μπορείς να το έχεις με λίγα χρήματα και να είναι πανέμορφο. Με τη προϋπόθεση πάντα, να έχεις την ικανότητα να το εκτιμάς.

buzz it!

Χρόνια πολλά !

Πάντα με γέλιο.

http://asimonis.wordpress.com/

Ετικετοσύννεφο