Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Posts tagged ‘βια’

Οι Ρομποτάνθρωποι των MAT

Διαβάζω και ακούω διάφορες κατηγορίες για την ωμή βία των ΜΑΤ και γενικότερα των σωμάτων ασφαλείας.

Προσωπικά δεν ιδρώνει το αυτί μου. Γιατί αυτό ;

Διότι τα συγκεκριμένα όντα δεν είναι άνθρωποι, είναι ρομπότ.

Στη καθημερινότητα μας τα ρομπότ είναι παντού, πολλές φορές χαρακτηρίζονται και ως μαζάνθρωποι. Άνθρωποι της ρουτίνας, οι όποιοι κάθε φορά ακολουθούν τη μόδα της εποχής προκειμένου να νιώσουν αποδεκτοί στον κοινωνικό τους περίγυρο. Ομολογώ πως και εγώ ο ίδιος δεν νιώθω ότι απέχω και πολύ από αυτή την κατηγορία.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι καταπληκτικοί για αυτοματοποιημένες δουλειές, οι οποίες δεν απαιτούν τη κριτική σκέψη και κατά συνέπεια τη λήψη αποφάσεων. Τέτοιου είδους άνθρωποι δυστυχώς επιλέγονται και στα μέσα καταστολής, όπως τα ΜΑΤ.

Κάποιοι προσπαθούν μάταια να ψυχαναλύσουν τους ΜΑΤατζίδες όπως δηλαδή το ότι έχουν απωθημένα και με το να βαρούν παππούδες ή άοπλους νιώθουν ανώτεροι. Σίγουρα όλα αυτά έχουν μια βάση, όμως το να βρίζω ή να ψυχαναλύω τα ΜΑΤ έχει το ίδιο αποτέλεσμα όπως το ν’ ανοίγω συζήτηση με τον υπολογιστή μου όταν κολλήσει. Τον κατηγορώ βέβαια από τα νευρά μου εκείνη τη στιγμή αλλά στη συνέχεια συνειδητοποιώ ότι δεν ακούει τίποτα και ότι όλα εξαρτώνται από εμένα.

Από την άλλη, αν τον βαρέσω ή θα χαλάσει ή θα πάθω ηλεκτροπληξία, άρα κανένα κέρδος. Γι’ αυτό και στο Η αυθυποβολή στη βία  καταλήγω ότι η βία στις διαδηλώσεις ακόμα και από διαδηλωτές είναι πάντα εκ του πονηρού ή πιο σπάνια, από την έξαψη της στιγμής. Όπως και να’χει πάντως, παράγει μόνο αρνητικά αποτελέσματα.

Τα ΜΑΤ λαμβάνουν εντολές και τις εκτελούν. Δεν υπάρχει λόγος να γίνεται μεγαλύτερη ανάλυση επί του θέματος. Οι οδηγίες έρχονται από μια χούφτα ανθρώπων, οι οποίοι βέβαια φροντίζουν και να τους προστατεύουν κάθε φορά από τις μετέπειτα κατηγορίες. Έτσι ο κύκλος της βίας επαναλαμβάνεται και μεγαλώνει.

Άμα τους διατάξουν να χορέψουν τσάμικο, θα το κάνουν. Και δε το λέω για πλάκα !

Καταλαβαίνω ότι ένας ανθρωπιστής δύσκολα αποδέχεται κατηγοριοποιήσεις ανθρώπων, ούτε σε εμένα αρέσουν. Πρέπει όμως να αποδεχτούμε ότι το φαινόμενο των μαζανθρώπων υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει.

Ο μόνος τρόπος για τον έλεγχο αυτού του φαινόμενου είναι να εκδημοκρατιστεί το σώμα της αστυνομικής διοίκησης της χώρας και αυτό ξεκινά με την κατάλληλη πολιτική βούληση. Όσο τους βρίζουμε, τους πολεμάμε με πέτρες ή τους μουντζώνουμε, δεν θ’αλλάξει απολύτως τίποτα. Χρειάζονται άμεσα νέα κόμματα και νέα μυαλά που θα διώξουν όλον αυτόν τον χουντικό συρφετό από τη διοίκηση της αστυνομίας.

Αν συνεχίσουν όμως να επαναλαμβάνονται επεισόδια παρόμοιας βίας με εκείνα της 29 Ιουνίου τότε τα πράγματα δεν θα μαζεύονται καθόλου εύκολα. Από ένα σημείο και μετά θα επέλθει ένας καθαρός διχασμός μέσα στη κοινωνία και τέτοιες καταστάσεις έχουν πάντα απρόβλεπτες συνέπειες.

Υ.Γ. Οι παραπάνω Φωτογραφία είναι από τον freddos. Δείτε και τις υπόλοιπες έχουν πολύ γέλιο !

buzz it!

Advertisements

Η αυθυποβολή στη βία

Θα δώσω και ένα παράδειγμα για το πόσο μπορεί να μπερδευτεί η κατάσταση αν πέσουμε θύματα στη προπαγάνδα υπέρ της βίας.

Φαντάσου ότι βρίσκεσαι σε μια πλατεία και σηκώνοντας το χέρι σου στον ουρανό, φωνάξεις: «Κοιτάξτε εκεί μακριά! Ένας ιπτάμενος δίσκος!!». Αυτοί που θα σηκώσουν το κεφάλι τους και δουν ότι δεν υπάρχει τίποτα, απλός θα σε περάσουν για τρελό. Αν όμως συνεννοηθείς με δυο-τρεις φίλους σου, ώστε μετά από εσένα να πουν: «Ναι! Έχει δίκιο. Τον βλέπω και εγώ!». Τότε σε λίγη ώρα αρκετά άτομα μέσα στη πλατεία θα αρχίσουν και εκείνα να βλέπουν κάτι που στη πραγματικότητα δεν υπάρχει.

Η μέθοδος λέγεται αυθυποβολή και η ψυχολογία της μάζας είναι πολύ επιρρεπείς όταν χρησιμοποιείται διότι βοηθά στον γρήγορο πολλαπλασιασμό του φαινομένου. Έτσι λειτουργούν οι προβοκάτορες. Δείχνοντας με το δάκτυλο πράγματα που δεν υπάρχουν. Γι’αυτό κιόλας δεν πρέπει να παίρνουμε καλοπροαίρετα κανέναν από αυτούς που μας υποδεικνύουν κάτι, χωρίς να είμαστε πρώτα σίγουροι.

Αυτό το βίντεο ενδεχομένως ν’ αποτελεί μια τέτοια περίπτωση.

Εντύπωση μου έχει κάνει η συμπεριφορά αρκετών ανθρώπων τις τελευταίες ημέρες αναφορικά με τη βία στο Σύνταγμα.

Ειδικά ορισμένων αρθρογράφων, οι όποιοι μοιάζει σα να μην ακούν και να μη βλέπουν, απολύτως τίποτα. Κάθε ένας έχει ταμπουρωθεί σε ένα στρατόπεδο και προσπαθεί να υπερασπιστεί «τους δικούς του» με κάθε δυνατό μέσω. Ακόμα και οι αυτό-προσδιοριζόμενοι ως ¨ορθολογιστές¨ (όπως ο Μανδραβέλης) καταλήγουν στο να υπερασπίζονται μέχρι και βεργοφόρους Χρυσαυγήτες. (Δείτε εδώ άλλο ένα παλαβό άρθρο.)

Πως όμως βγάζουν τόσο εύκολα συμπεράσματα για τον χώρο προέλευσης της βίας, αφού από ποσοτικής ή ποιοτικής άποψης είναι αδύνατο να έχουν την ολική εικόνα ;

Θεωρώ ότι μόνο λίγα είναι σίγουρα.

Είτε υπάρχουν ασφαλίτες που σκοπό έχουν την δημιουργία εντάσεων ή τα ΜΑΤ βοηθούν (και βοηθούνται) από άμισθους μπαχαλάκιδες ή και τα δυο συγχρόνως. Τόσα χρόνια πάντως δε είναι δυνατόν να μη συλλαμβάνουν μια χούφτα ατόμων, ενώ παράλληλα δεν είναι λογική η ρίψη χημικών για την καταστολή αυτών των μικρών ομάδων, αφού έτσι κι’ αλλιώς, όλοι τους φορούν επαγγελματικές αντι-ασφυξιογόνες μάσκες. Οπότε καταλήγει, τη καΐλα των δακρυγόνων να τη τρωνε στα μούτρα μόνο οι ειρηνικοί διαδηλωτές. Η δημιουργία εντάσεων ή όχι είναι μια απόφαση που παίρνεται από ψηλά, από όποια οπτική και αν το δει κάποιος.

Όσον αφορά τους άμισθους προβοκάτορες, τα πράγματα είναι απλά. Κάποιοι άνθρωποι έχουν πολύ μίσος και θεωρούν ότι η βία αποτελεί τη μόνη λύση. Το τραγικό σε αυτή τη περίπτωση είναι ότι εκεί καταλήγουν άνθρωποι αντιδιαμετρικών ιδεολογιών. Χρυσαυγήτες οι οποίοι είναι αδελφωμένοι με το σώμα των ΜΑΤ, άντι-εξουσιαστές οι οποίοι είναι αηδιασμένοι με το κοινωνικό σύστημα, μέχρι και γηπεδικά χουλιγκάνια. Όλοι τους παρασυρόμενοι από το ίδιο ναρκωτικό (δικαίως ή αδίκως) καταλήγουν στο να βοηθούν τη διάλυση ειρηνικών διαδηλώσεων και οτιδήποτε προσπαθεί να αποκτήσει μια ενσυνείδητη μαζικότητα, με θέσεις και αρχές.

Στο ερώτημα βέβαια: Ποιοι είναι οι περισσότεροι. Η απάντηση είναι πάλι απλή: Δεν γνωρίζω! Κανένας δε γνωρίζει. Όμως δεν έχει καθόλου σημασία. Όποιος προκαλεί τη βία είναι αντίπαλος της ειρήνης, αυτό αρκεί. Οι ιδεολογίες, τα «Δημοκρατικά ερείσματα» και άλλες τέτοιες μπούρδες, περισσεύουν.

Το συμπέρασμα είναι ότι όποιοι κηρύττουν υπέρ της βίας ή την υπερασπίζονται έμμεσα, είναι προβοκάτορες.Είτε πληρώνονταν γι’ αυτό, είτε όχι. Μόνο αν απλοποιήσουμε κάποια πράγματα θα βγάλουμε άκρη μέσα σ’ αυτό το μπάχαλο.

Περί δικαίου…

Μπράβο στην ομάδα μας, για εμένα η συζήτηση περί διαιτησίας είναι τελειωμένηείμαστε νικητές, όχι στη καρδία μου αλλά στη πραγματικότητα που βιώνει ο καθένας ανεξαρτήτου χρώματος που βλέπει ποδόσφαιρο χωρίς παρωπίδες.

Οι συνθήκες είναι μαφιόζικες, ακόμα και αν είχαμε ένα τσαμπουκαλεμένο πρόεδρο αυτό θα ήταν καλό μόνο για την πάρτι μας, εγώ θέλω ακόμα και η πιο φτωχή ομάδα να παίζει με 50-50 για να χαρούμε επιτέλους το άθλημα…

Άμα περιμένουμε να φέρουμε τη δικαιοσύνη μονό οι Παναθηναϊκοί στο χώρο του ποδοσφαίρου δεν θα έχει κανένα νόημα, απλά θα χαιρόμαστε σα βλάκες όπως οι ζουλού στο Καραϊσκάκη χθες. Το ζήτημα της δικαιοσύνης απαιτεί αποφασιστικότητα και συνεργασία από όλους του συλλόγους.

Η αλλοτρίωση του δίκαιου στη χώρα δεν είναι φαινόμενο μόνο των γηπέδων αλλά και της καθημερινότητας μας. Τις συνέπειες στη καθημερινότητα άμα δεν βρούμε μια λύση ΤΩΡΑ θα τις δούμε άμεσα μετά από τον χθεσινό αγώνα αφού οι βίαιες εξωγηπεδικές συγκρούσεις των οπαδών θα είναι το φυσικό ακόλουθοσε λίγο δεν αργήσει να πάρει μέρος και όλη η κοινωνία αλλά αυτή τη φορά δεν θα είναι για το ποδόσφαιρο.

Υ.Γ. Αγαπητοί μου Ολυμπιακοί, καλύτερα να φοράμε φουστάνια τιμώντας τους προγόνους μας παρά να μη φοράμε παντελόνια δείχνοντας τη φανερή ανικανότητα μας.

Αθηναϊκή Ορέστεια

Στη δημοκρατία κανείς δεν περισσεύει, ακόμα και για τις Ερινύες στην Ορέστεια του Αισχύλου βρίσκεται ένας θετικός ρόλος για να παίξουν μέσα στη Αθηναϊκή κοινωνία.

Σήμερα η τραγωδία καλά κρατεί και κάποιοι ΠΡΕΠΕΙ να περισσέψουν είτε λέγονται πολιτικοί, αναρχικοί, συνδικαλιστές ή επιχειρηματίες, για όλους υπάρχει μια καλή δικαιολογία διωγμού.
Είναι λογικό το ότι σήμερα κάποιοι περισσεύουν διότι ΔΕΝ έχουμε δημοκρατία άραγε λοιπόν έχουμε Χούντα; Ακόμα όχι.

Πάραυτα κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για να την αποκτήσουμε διότι με βίαιους προπηλακισμούς πέρα από το ότι παίρνουμε την μορφή του τέρατος που τόσο μισούμε οδηγούμαστε είτε σε εμφυλιακές καταστάσεις ή στην αύξηση του αστυνομικού χουντικού κράτους, προσωπικά ποντάρω στο δεύτερο, δεν το σκέφτηκα πολύ, απλά άκουσα τα λόγια του Άσιμου περί επαναστάσεως.

Άρα τι κάνουμε ;

Καταρχήν πρέπει να επανεξετάσουμε τον εαυτό μας και τον βαθμό εξάρτησης που έχουμε με τα χρήματα διότι όσοι είναι εξαρτημένοι είναι εκ των πραγμάτων και σκλαβωμένοι, αυτό ισχύει είτε έχουμε χρήματα, είτε όχι.

Σε τούτο τον κόσμο γεννιόμαστε ελεύθεροι όμως κατά την πορεία μας αυτή την ελευθερία την ξεπουλάμε σε δόσεις μέσα στα γιουσουρούμ της ζωής. Για αυτή την πουλημένη ελευθερία πρέπει να δακρύζουμε κάθε μέρα που περνά διότι είναι ανεκτίμητη και όταν αυτή στερέψει τότε μόνο εμείς οι ίδιοι μπορούμε να την ξανακερδίσουμε, ίσως ν’ακούγεται μοναχικό και άγριο αλλά έτσι είναι και ο τρόπος που γεννηθήκαμε.

Η εποχή άλλαξε, το κράτος Πατέρας τελείωσε, άραγε τελειώνει και το κοινωνικό κράτος; <<Δώσε καλό, πάρε καλό>> είπε η Αθηνά στις ερινύες, πάλι η λύση μας έρχεται από τα παλιά.

Ο κάθε ένας από εμάς ας προσφέρει εθελοντικά ότι καλύτερο έχει χωρίς αντάλλαγμα, θα του απαντηθεί σίγουρα από την ίδια την ζωή διότι θα πολλαπλασιαστεί μέσα στην κοινωνία, με τον ίδιο τρόπο που πολλαπλασιάζεται και η εύκολη διέξοδος της βίας στη βία.

Ο προπάππους μου έλεγε <<Στη ζωή ποτέ μην βάλεις φαρμάκι μέσα σου>>  έζησε 105 χρόνια και πέθανε χαρούμενος, ποιος ξέρει ίσως είχε διαβάσει και τον τελευταίο στοίχο της Ορέστειας << Χαρείτε !Χαρείτε! Χαρείτε, εσείς που θέλετε να ζείτε με σοφία αληθινή.>> .

Σίγουρα ορισμένοι θα το κρίνουν αυτό σαν απάθεια, όμως να τους θυμίσω ότι παρολο που ο Gandh είπε <<Προτιμώ τους βίαιους από τους απαθείς>>  ο ίδιος αποστρεφόταν την βία και μόνο απαθείς δεν ήταν, δείχνοντας μας ότι υπάρχει και άλλος δρόμος ο οποίος όπως ορθά λέει ο Γκάτσος <<χαράζεται με φωτιά και με μαχαίρι>> μόνο που για εμάς τους Χαζούληδες η φωτιά είναι η καρδιά και μαχαίρι το μυαλό.

Υ.Γ. Δεν έχω σκοπό να κάνω μαθήματα διαχείρισης της ελευθερίας, ούτος ή άλλος όλα είναι υποκειμενικά, το κείμενο αποτελεί κυρίως προϊόν αυτοκριτικής.

Ενημέρωση :
Το γνωμικό του Gandh κανονικά λέει <<Είναι καλύτερα να είμαστε βίαιοι, αν υπάρχει βία στην καρδιά μας, από το να βάλουμε έναν μανδύα μη-βίας καλύπτοντας έτσι την ανικανότητα μας.>>.
Το βρήκα δυστυχώς κακοδιατυπωμένο στο διαδίκτυο και το έβαλα στο άρθρο χωρίς τον σωστό έλεγχο.

Ετικετοσύννεφο