Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Posts tagged ‘ΔΝΤ’

Ηθικοί τζαμπατζήδες

αριόμουν όλη τη εβδομάδα να γράψω κάτι για τους τζαμπατζήδες όλα έχουν γραφτεί, κουράζεται σήμερα κάποιος από την υπέρ πληροφόρηση – βαριέται να επεξεργαστεί τις πληροφορίες – μάλλον είμαι και εγώ ένας από αυτούς.

  • Χθές όμως κατάλαβα ότι : Είμαι και εγώ τζαμπατζής.

Είμαι οτιδήποτε δεν θέλουν να είμαι αυτοί οι καραγκιόζηδες που φορούν σακάκια βουλευτών.

Πίστεψα ότι μπορεί να υπάρξει μια μη βίαιη λύση για τα σημερινά προβλήματα, πίστεψα στη συνεννόηση, στο δημοκρατικό διάλογο, στη τσίπα της τελευταίας στιγμής. Προδόθηκα για άλλη μια φορά όπως και πολύ άλλοι.

Είδα χθες τους εκπροσώπους του ΔΝΤ των οποίων ούτε τα ονόματα τους δεν ξέρω να μου λένε ότι είναι δυσαρεστημένοι με τις πορείες, ότι πρέπει να πουλήσω γη και ύδωρ και να σκάσω. Όλα τα παραπάνω πρέπει να τα δεχτώ με λιγότερο από το σημερινό μισθό γιατί δεν είμαι αρκετά ανταγωνιστικός ! (Εδω γελάμε)

Πριν κάτι μέρες βγήκε ο Ρέππας μαζί με ένα σωρό άλλους κουστουμάτους και με είπαν τσαμπατζή, ΟΧΙ ! Πληρώνω τα εισιτήρια αλλά ΝΑΙ ήμουν τζαμπατζής.

Ήμουν ηθικός τζαμπατζής επειδή προσπάθησα να βρω μια ισορροπία, ήμουν ηθικός τσαμπατζής επειδή πίστεψα ότι τα αποδεδειγμένα ως λαμόγια βουλευτές θα έκαναν το σωστό.

Θα σταματήσω, δεν θα είμαι πια τζαμπατζής θα συμμορφωθώ με τους νόμους αλλά όχι τους κούφιους, τους ανήθικους που φτιάχνονται εν μια νυχτί. Γιατί αγαπητοί μου βουλευτάδες και νταβατζήδες οι νόμοι στο τέλος γράφονται από τους νικητές και εσείς έχετε ήδη χάσει το παιχνίδι.

Οι θύελλες θερίστηκαν, τρέξτε να σωθείτε τώρα…

Δεν σας ανήκει τίποτα πλέον για να ξεπουλήσετε αφού την αξιοπρέπεια σας την δώσατε τζάμπα, το μόνο που θα λάβετε είναι βία – λεκτική και σωματική. Είχατε μια ευκαιρία μετάνοιας αλλά αυτή τελείωσε. Μέσα απο αυτό το blog χάσατε ακόμα και την υποστήριξη των Χαζών που είχαν την αφέλεια –ακόμη και σήμερα– να πιστέψουν σε μια ειρηνική λύση.

buzz it!

Υ.Γ. Ένα απίθανο κείμενο του Κωστα Βαξεβάνη για τους τζαμπατζήδες εδω

Γκλέτσος ΡΕ, όχι Γλέζος

υμάμαι την εποχή που οι μαθητές μπέρδευαν στα γραπτά τον Μανώλη Γλέζο που κατέβασε την γερμανική σημαία από την Ακρόπολη, με τον τότε διάσημο πρωταγωνιστή – απόλυτο αρσενικό, Απόστολο Γκλέτσο.

Ένα τέτοιο σφάλμα βέβαια έβγαζε μάτια και έμπαινε απευθείας στο hall of fame των μαργαριταριών.

Ας γελάσω…έχει ο καιρός γυρίσματα.

Όλοι αυτοί οι μαθητές δεν ήταν παρά μικροί προφήτες, αφού : ο Γκλέτσος μπήκε στο ΚΚΕ, η Ελλάδα στο Δ.Ν.Τ. και σήμερα μετά το ξήλωμα της μπάρας στην Εθνική οδό είναι ο επαναστατημένος δήμαρχος Στυλίδας !

Πραγματικότητα – Φαντασία : Γράψατε (1)

Η κοινωνία μας για άλλη μια φορά έχει μπει βέβαια στο φαύλο κύκλο για το αν ο Γκλέτσος έχει δίκαιο ή άδικο.

Ο blogger Ελληνάκι στο πρόσφατο άρθρο του  Οι λάθος ήρωες ήταν ενάντια στο Γκλετσο έχοντας ως κύριο επιχείρημα ότι δεν εξάντλησε ούτε το 10% των ένδικων μέσων πριν καταφύγει στη βία.

Τα γάντια είναι βαμμένα με αίμα εξουσιαστών.

Εδώ θέλω να εστιάσω σε δυο σημεία :

  1. Βία ασκήθηκε στο Χατζηδάκη, στη περίπτωση αυτή βία εξέλαβε μόνο η μπάρα που ξηλώθηκε.
  2. Η δικαιοσύνη μας ΝΟΣΕΙ (άνισες δίκες, τεράστια καθυστέρηση στις αποφάσεις) και πλέον ο κόσμος ή έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σ’αυτή ή γνωρίζει ότι όλα είναι μάταια αφού η δικαίωση θα έρθει μετά από χρόνια.

Σήμερα πρέπει να καταλάβουμε ότι οι κοινωνικές συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες και αποτελούν το φυσικό αποτέλεσμα μιας πολιτείας που έχει χάσει το κέντρο ισορροπίας της.

Σίγουρα κατά την διάρκεια αυτών των συγκρούσεων το καλύτερο θα ήταν να κυριαρχήσει ο διάλογος και η μη χρήση βίας. Φαινόμενα όμως στυλ Γκλέτσου θα υπάρχουν διότι έχουν λαϊκή αποδοχή, εδώ έγκειται και ο λόγος που θεωρώ ότι πρώτη η δικαιοσύνη οφείλει να δει κάποια προφανή ζητήματα σταματώντας επιτέλους να λειτουργεί μόνο ως αβανταδόρος των εργολάβων και γενικότερα των πλουσίων. Γκλέτσοι στη συνείδηση του κόσμου από εδώ και περά θα υπάρξουν πολλοί, η δικαιοσύνη όμως θα παραμείνει μοναδική.

Επιστέφοντας στην αρχή, γελώ φανταζόμενος τη σχολική τάξη του 2030 όπου στην ερώτηση ‘’Ποιος ήταν ο πρώτος αντιστασιακός ήρωας ενάντια στο ΔΝΤ ;’’ – όταν οι αδιάβαστοι θα απαντάνε Γλέζος, η τάξη θα γελά και η καθηγήτρια θα διορθώνει ‘’ Γκλέτσος ΡΕ στουρνάρι, όχι  Γλέζος…αμάν αυτά τα σημερινά παιδιά !’’.
buzz it!

Τι Κρίμα !

ερπάτησα πρόσφατα από την Ομόνια μέχρι το Σύνταγμα σε μια σχετικά μικρή διαδρομή όπου παράλληλα έμπαινα σε διάφορα μαγαζιά.

Αρχικά Ομόνια, όλοι γνωρίζουν, πρέζα-απαξίωση-βρωμιά. Ανθρώπινα ζόμπι που ταλαιπωρούνται αδιάκοπα εώς θανάτου με μοναδικό αποτέλεσμα το υπερκέρδος της επαιτείας τους να καταλήγει στην τσέπη κάποιου πολιτικού ή μεγαλονταβατζή.

  • Πιο πέρα στο Πανεπιστήμιο μπήκα σε γνωστό βιβλιοπωλείο, τι ωραίος κόσμος, όλοι γενειοφόροι και πολυδιαβασμένοι, όλοι προβληματισμένοι αλλα παράλληλα ανίκανοι να κάνουν κάτι γι’αύτα τα χαμένα παιδιά · τι κρίμα.

Λίγο πιο κάτω ήταν ένα παράλυτο παιδί που έβγαζε έναν απόκοσμο δυνατό θόρυβο ζητώντας χρήματα, τα οποία θα πήγαιναν στα κυκλώματα που το εκμεταλλεύονται.

  • Ο θόρυβος αυτός ακουγόταν έντονα μέχρι τις καφετέριες του Άττικα όπου πολλοί Κύριοι και Κυρίες αφού είχαν τελειώσει την εξουθενωτική διαδικασία του shopping έπιναν τον καφέ τους για να ηρεμήσουν, πολύ κουρασμένοι πια για να κάνουν κάτι για το παιδί · τι κρίμα.

Προχωρώντας στο Σύνταγμα είδα ανθρώπους να διαμαρτύρονται :

Στην αρχή ήταν αυτός ο γεράκος(φωτο.) που κρατούσε τα χεριά του σε ορθή γωνία σαν σταυρωμένος και είχε κρεμασμένη μια πινακίδα στο λαιμό, που έγραφε : ‘’Λαέ γίνε Χριστόπιστος να βγείς απο την κρίση’’ · πιο κάτω ήταν φοιτητές του Πολυτεχνείου  έκλειναν τον δρόμο κάθε φόρα που το φανάρι των πεζών άναβε πράσινο αναρτώντας πανό ενάντια του Δ.Ν.Τ., δε λέω ήταν καλά προγραμματισμένοι, πάραυτα τις πιο πολλές φωτογραφίες των περαστικών τις κέρδιζε το σόου του γέρου.

  • Εδώ κάπου σκέπτεσαι ότι αυτοί μάχονται ηρωικά το Δ.Ν.Τ., που να ασχοληθούν με την κατάσταση των δίπλα τετραγώνων, πάνε και αυτοί · τι κρίμα.

Γαμώτο είναι κρίμα !

Είναι κρίμα που ακόμα και η αντίδραση σήμερα να έχει μπει στη συντήρηση.
Είναι κρίμα να ψωνίζουμε σα ζόμπι και μετά να κάνουμε τους μαλάκες.
Είναι κρίμα οι ‘’σκεπτόμενοι’’ να αναλώνονται μεταξύ τους.

  • Ακόμα και εμείς εδώ το μόνο που κάνουμε τωρα είναι να διαβάζουμε ή να γράφουμε τέτοιου είδους κείμενα · τι κρίμα.

buzz it!

Σε αγαπάω μωρή Μέρκελ

Ο Χαζούλης εξωτερικεύει τις πιο αηδιαστικά τρυφερές στιγμές του.


Γράμμα πρός την Αγγελική Μέρκελ

Ξέρω ότι με αυτό το γράμμα θα φανώ γελοίος στο κόσμο μπορεί ακόμα και χαζούλης αλλά αυτό δεν με νοιάζει εδώ και χρόνια οπότε θα στο πω κοφτά και αντρίκια -σ’αγαπάω.

Εσύ μπορεί να μην με ξέρεις, πώς να με ξέρεις άλλωστε; Εγώ όμως σε έψαχνα χρόνια γυρίζοντας τον κόσμο, ακoλουθώντας το άρωμα σου, σε κάθε Ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής, σε όλες τις συνεδριάσεις του G8 και του G20 εγώ ήμουν εκεί, στο τέλος είχα κατασκηνώσει μόνιμα έξω από το Ράιχσταγκ περιμένοντας να εμφανιστείς – περιμένοντας να αγγίξω τα βελούδινα χέρια σου έστω και για μια φορά στη μάταιη ζωή μου.

Ναι Αγγελική μου, μάταιη και ξέρεις γιατί; Γιατί Αγγελική είμαι…Έλληνας.

Σε παρακαλώ μην κλείσεις τούτο το γράμμα, όχι ακόμα τουλάχιστον! Το γνωρίζω καλά, χρωστάω και χρωστάω πολλά αλλά θα επανορθώσω! Ήδη στην τράπεζα έχω μαζέψει 500 ολόκληρα ευρώ και είναι όλα δικά σου.

Σε παρακαλώ μην με κοιτάς έτσι  !

Όλα είναι δικά σου ακόμα και η ψυχή μου, αγάπη μου. Ακόμα θυμάμαι τότε που είχα κατασκηνώσει στο ηλιόλουστο Βερολίνο, έξω από το Ράιχσταγκ με χτυπούσε το δροσερό βορεινό αεράκι, εκείνη την περίοδο σου έγραφα ατέλειωτα ποιήματα κάποια ήταν θλιβερά άλλα χαρούμενα, ζούσα μόνος μου το όνειρο μας και το μόνο που είχα να σε θυμίζει ήταν μια πρόχειρη φωτογραφία σου ποτισμένη από τα ατέλειωτα δάκρυα μου, κι όμως ήμουν χαρούμενος.

Την ίδια εποχή οι συγγενείς και οι φίλοι με έπαιρναν τηλέφωνα για να επιστρέψω, θυμάμαι μου έλεγαν ‘’ξυπνα μαλάκα, μπήκαμε στο Δ.Ν.Τ. δεν θα σε δεχτεί ποτέ τώρα.’’ – ‘’Να πάτε στο διάολο όλοι σας !’’ τους απαντούσα με στόμφο, παρόλο που και εγώ ένιωθα ότι η ψυχή σου απομακρυνόταν από την δική μου.

Μετά γνωρίζουμε και οι δυο τι συνέβη, δημοσιεύσεις με κολοδάκτυλα, εθνικιστικά παραληρήματα, ένας τοίχος μίσους είχε μπει ανάμεσα μας. Η Γερμανική αστυνομία τότε μόλις έμαθε ότι το αντίσκηνο άνηκε σε Έλληνα με απέλασε, την ίδια ώρα που ο λαός σου φυλάκιζε την αγαθή καρδιά σου πίσω από την μάσκα της σκληρής καγκελαρίου.

Όταν γύρισα δεν άντεξα άλλο, έσπασα, ένιωσα ότι είχα κοπεί στα δυο, σκέφτηκα ακόμα και να φύγω από τον μάταιο τούτο κόσμο αλλά δεν μπόρεσα, δείλιασα.

Εδώ και δυο μήνες κάνω ψυχανάλυση μα ο πόνος στη καρδιάς μου δεν έχει ιατρειά. Αντίθετα συνεχίζω να πιστεύω ότι ο οικονομικός πόλεμος θα τελειώσει και ότι τα ευρωομόλογα της ειρήνης θα εκδοθούν, τότε αγάπη μου θα΄ρθουν καιροί ευτυχισμένοι και για τους δυο μας, θα έρθουν βράδια που θα τα σκεπτόμαστε όλα αυτά αγκαλιασμένοι στην φωλίτσα μας και θα γελάμε.

Μέχρι τότε πριν κοιμηθείς θέλω να ακούς το τραγούδι που άκουγα συνεχώς τις ατέλειωτες νύχτες μέσα στο αντίσκηνο του Βερολίνου :

Με αγαπη
ο ΧΑΖΟΥΛΗΣ σου

Ετικετοσύννεφο