Στους καίρους των έξυπνων, ένας χαζούλης θα επαναφέρει τις ισορροπίες.

Posts tagged ‘φοβος’

Δαιμονοποίηση

Όταν τα μικρά παιδιά  είναι άτακτα τοτε οι γονείς τους κατασκευάζουν φανταστικούς χαρακτήρες όπως ο μπαμπούλας για να φοβηθούν και να καθίσουν ήσυχα, πολλές φόρες τη θέση του μπαμπούλα μπορεί να πάρει ο γέρο-Δημήτρης του απέναντι σπιτιού που δείχνει κακός και άγριος, αυτό πιάνει καλύτερα επειδή τα παιδιά τον βλέπουν και η εικόνα τα τρομάζει ακόμα περισσότερο.

Η ιστορία του κακού γέρο-Δημήτρη θα μαθευτεί συντομα απο όλα τα παιδιά της γειτονιάς και από στόμα σε στόμα θα δημιουργηθεί ένας μύθος γύρο από έναν γεράκο ο όποιος το τελευταίο που σκέπτεται είναι πως θα τα φάει.

Κάποια θα φοβούνται να πλησιάσουν το σπίτι του ενώ άλλα  θα οργανωθούν πετώντας στην αυλή του πέτρες και νεράντζια για να τον εξορκίσουν, εκείνος φοβούμενος θα καλεί την αστυνομία και οι γονείς θα τα βάλουν τιμωρία χωρίς να γνωρίζουν ότι οι ίδιοι το ξεκίνησαν.

Έτσι απλά λειτουργεί το καθεστώς της δαιμονοποίησης.

Οτιδήποτε μας τρομοκρατεί του πετάμε πέτρες προτού το εξερευνήσουμε, προτού δούμε αν υπάρχει και αν όντως μας κάνει τόσο κακό στη πραγματικότητα.

(περισσότερα…)

Advertisements

Το τρομοκρατημένο mega

δώ και καιρό ειδήσεις δεν βλέπω, εδώ και καιρό δεν λέγονται ειδήσεις.

Ετοιμολογικά ειδήσεις είναι : το σύνολο των γεγονότων όπως ανακοινώνονται από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τις εφημερίδες.

Στα πλαίσια αυτής της ‘’περιγραφής των γεγονότων’’  γίνεται παράλληλη ερμηνεία από δημοσιογράφους (σχολιαστές). Λογικό ακόλουθο είναι λοιπόν οι γνώμες των δημοσιογράφων να χειραγωγούνται ως ένα μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους. Σήμερα όμως έχουμε περάσει σε άλλο στάδιο.

  • Όταν δίκαζαν τους »πύρινες της φωτιάς» έκανα το μεγάλο λάθος να ανοίξω τη τηλεόραση στο mega.

Οι τηλεσχολιαστές τους αποδοκίμαζαν λυσσαλέα, από πίσω έπαιζε σε background η κλασική τρομακτική μουσική ενώ παράλληλα στο κάτω μέρος της οθόνης έβλεπες να αλλάζουν αστραπιαία τίτλοι του στυλ <<Έβριζαν ασύστολα τη δικαστή>>, <<Έσπερναν κλίμα πανικού στην αίθουσα>> , <<Αμετανόητοι χλεύαζαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους>> και άλλα παρόμοια.

Μεσα σε ενα κλίμα φόβου βλέπαμε το ΑΠΟΛΥΤΟ κακό να δικάζεται.

Θα ήθελα με πολύ μεγάλη αγάπη και σεβασμό να χαρακτηρίσω όσους συντελέσαν σ’αυτή την υπερπαραγωγή ή παρόμοιες αλλων καναλιών ως ΜΑΛΑΚΕΣ.

Είναι μαλάκες γιατί αυτή η προπαγάνδα δεν λειτουργεί, ως γνωστό η πιο φθηνή μέθοδος πειθούς είναι να δαιμονοποιείς τον αντίπαλο.

Έκαναν ότι κάνει επικοινωνιακά το ΚΚΕ, κλείστηκαν στον εαυτό τους, κλείστηκαν στη κοινωνία · αρνούνται ακόμα και σήμερα όπως οι αλκοολικοί να δεχθούν ότι ένα αρρωστημένο σύστημα οδήγει νέους ανθρώπους στην απόγνωση και την απαξίωση των πάντων, αρνούνται να παραδεχτούν τη ρίζα του προβλήματος διότι άμα τη παραδεχτούν δεν θα αποφύγουν και την αυτοκριτική.

Αυτή Κύριοι και Κυρίες του mega δεν είναι ειδησεογραφία, δεν είναι καν εντεταλμένη ειδησεογραφία, αυτή είναι κρίση πανικού.

Τελείωσε το κρέας και άρχισε το γαύγισμα.

Όταν βρίσκεται έναν άνθρωπος σε πανικό φωνάζει, όλοι τον ακούν, λίγοι τον προσέχουν, ελάχιστοι θα θυμούνται τι έλεγε.

Κανείς δε λέει ότι είναι καλό να τοποθετείς βόμβες εκτός και αν είναι αρρωστημένος, όμως τα κανάλια στη προσπάθεια τους να καταδικάσουν το λάθος μόνο υγιή συμπεριφορά δε δείχνουν αντίθετα με αυτή τη κρίση πανικού ενισχύουν την επαναστατική επιχειρηματολογία των αντιπάλων τους.
buzz it!

Ο Αναρχικός Καζαντζάκης

Καταρχήν θα ήθελα να επισημάνω ότι όλοι εμείς οι Χαζούληδες είμαστε αγνωστικιστές για τον απλό λόγο του ότι δεν διαθέτουμε επαρκή γνώση για το αν υπάρχει(-ουν) ανώτερη ή ανώτερες δυνάμεις και το κατά πόσο επηρεάζουν την καθημερινότητα μας.

Στο κείμενο αυτό θα ήθελα να ξεκαθαρίσω δυο μεγάλες παρανοήσεις της εποχής μας που ακούν στο όνομα ‘’Πίστη’’ και ‘’Ελπίδα’’, έννοιες που έχουν ταυτιστεί σε μεγάλο βαθμό ενώ δεν έχουν στη πραγματικότητα καμία επαφή μεταξύ τους.

Η Πίστη μπορεί να έχει διαφορετικές εκδοχές και να μεταφράζεται ξεχωριστά από τον κάθε άνθρωπο, αντίθετα η ελπίδα είναι ένα ανθρώπινο εμπορικό παράγωγο της Πίστεως, το όποιο έχει ως βασικό σκοπό την χειραγώγηση των μαζών και την επανάπαυση των ‘’πιστών’’ σε κάτι που ΘΑ έρθει αν ακολουθούν κατά γράμμα τις εντολές της εκάστοτε εκκλησίας ή οδηγητικής διδασκαλίας.

Ο κατεξοχήν διανοούμενος και δάσκαλος που θα μπορούσε να μας δώσει τα φώτα του για όλη αυτή την παρανόηση δεν είναι άλλος από τον Νίκο Καζαντζάκη. Παρακάτω έχω ανεβάσει ένα συγκλονιστικό απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου του Καπετάν Μιχάλης.

Εδώ βλέπουμε με καθαρότητα την κόκκινη γραμμή που θέτει ανάμεσα στην Πίστη και την Ελπίδα. Ο Καζαντζάκης ανάγει την Πίστη ως την υποχρέωση που πρέπει να νιώθει κάθε άνθρωπος προκειμένου να ορίσει την δική του ουσία, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του χωρίς να περιμένει τίποτα από κανέναν, ακολουθώντας έτσι μια υπαρξιστική φιλοσοφία μέσα στη ζωή του.

Αυτές οι λέξεις πρέπει να είναι χαραγμένες στη καρδιά όλων μας διότι διαθέτουν αυτογνωσία και μεγάλο θάρρος. Πολλοί ίσως πουν ότι οδηγούν στην απόγνωση αφού εγείρουν ένα ολόκληρο βουνό μπροστά από τον καθένα μας αλλά αυτός είναι ο σκοπός.

Από τη θέση μου κρίνω πως η ολοκληρωτική αποστροφή στην ελπίδα και τον φόβο θα μας οδηγήσει σε ένα καινούργιο αύριο, το οποίο δεν θα έχει χώρο για πανηγυρτζήδες θεούς, για θαύματα (με τη βιβλική τους έννοια) ή άλλα παραμυθάκια και του οποίου οι άνθρωποι θα ζουν ελεύθεροι χωρίς να φοβούνται ο ένας τον άλλον και πάνω από όλα τον ίδιο τους τον εαυτό.

Για εμένα ο Καζαντζάκης ήταν και θα είναι ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες αναρχικούς, διότι όταν τα πιστεύω σου φτάνουν τόσο ψηλά στον ουρανό μόνο με αναρχικός μπορεί να μοιάζεις μπροστά σε ένα γήινο χαζούλη που δεν μπορεί να δει ούτε πέρα από τη μύτη του.

Ετικετοσύννεφο